lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
MAJ

nr 5/2010

Ryszard Kaczorowski – białostocki harcerz

Ryszard Kaczorowski urodził sie 26 listopada 1919 roku w Białymstoku. Pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Jelita. Był młodszym synem Wacława i Jadwigi z Sawickich Kaczorowskich. Wychował się w domu przy ul. Mazowieckiej 7.

Swe pierwsze kontakty z harcerstwem zawdzięczał starszemu bratu Antoniemu. Sam wstąpił 25 maja 1931 roku do drużyny im. Andrzeja Małkowskiego, a 24 października 1933 roku złożył przeczenie harcerskie w białostockim Zwierzyńcu, w pobliżu dębów i lip zasadzonych dla uczczenia rocznicy Konstytucji 3 maja. Grudki ziemi z tego miejsca przechowywał w swym londyńskim gabinecie wraz z odpryskami skał z Monte Cassino. Harcerstwo było pasją druha Ryszarda, szkołą życia, służbą pełnioną do ostatnich dni. Prowadził drużyny w swym mieście, często wyjeżdżał na obozy, we wrześniu 1939 roku zasilił Pogotowie Harcerskie. W konspiracyjnych Szarych Szeregach doszedł do funkcji komendanta Chorągwi i to było bezpośrednim powodem jego aresztowania, śledztwa, wyroków, od kary śmierci poczynając. Pozostał harcerzem jako żołnierz 3 Dywizji Strzelców Karpackich, w kwietniu 1955 roku powierzono mu Naczelnikostwo Harcerzy, a w 1967 roku został Przewodniczącym ZHP poza Granicami Kraju. Funkcję tę pełnił do roku 1988. Był też komendantem reprezentacji polskiej na Międzynarodowym Jubileuszowym Jamboree w roku 1957, oraz komendantem Światowego Zlotu Harcerstwa na Monte Cassino w roku 1969 i w Belgii w 1982 roku.

W harcerstwie hm. R. Kaczorowski ukształtował swój charakter, zdobył tak wielki autorytet, że mógł objąć godność Prezydenta RP na Uchodźstwie. Pani Prezydentowa uznała, że pogrzeb Męża był wielkim triumfem harcerstwa. Także Ona, dwie córki, sześcioro wnucząt trwają w wielkiej londyńsko-polskiej rodzinie harcerskiej.

Prezydent Ryszard Kaczorowski zawsze pamiętał o swoim rodzinnym mieście i harcerzach. Ilekroć przybywał do grodu nad Białą, znajdował czas na spotkanie z druhnami i druhami. Cieszył się ich sukcesami, dodawał otuchy, udzielał rad. Kiedy zginął w tragicznej katastrofie pod Smoleńskiem w dniu 10 kwietnia 2010 roku, w uroczystościach pogrzebowych nie mogło zabraknąć młodzieży harcerskiej z kraju i zagranicy. Wśród nich znalazła się też 60-osobowa reprezentacja Duszpasterstwa Harcerzy Archidiecezji Białostockiej wraz z kapelanami. Wzięli oni udział w kondukcie pogrzebowym idąc za trumną prezydenta od Belwederu do archikatedry św. Jana w Warszawie oraz uczestnicząc we Mszy żałobnej z udziałem najwyższych władz kościelnych i państwowych.

ks. hm Aleksander Dobroński