lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
MARZEC 2005
nr 3/2005

Życie wpisane w krzyż

Jezusa z Nazeretu ukrzyżowali.

Ciało w grobie złożyli.

Grób opieczętowali i straż postawili.

A On Zmartwychwstał!

Czterdziestodniowy post Jezusa na pustyni.

Kuszony dostatkiem, pychą i mocą władania - odrzucił je.

Czterdziestodniowy post Kościoła z wczuwaniem się w Mękę Jezusa misterium pierwszej Eucharystii, tragedię Golgoty i Tajemnicę Paschalną - to droga Chrystusowej Wspólnoty odczytującej swoją historię w przestrzeni Historii Zbawienia.

Moje przemijanie tak wyraziście popiołem wielkopostnym okazywane, ocierające się prawie o nicość egzystencji, nie niesie jednak przesłania o całkowitym zanikaniu.

Z kurzącego popiołu wyłania się nieśmiała nadzieja: non omnis moriar - nie wszystek umrę, śmierć nie strawi mojej egzystencji. Za prochami i popiołami stoi Nadzieja.

Nadzieja, którą uwiarygodnił sam Bóg w Jezusie Chrystusie.

Wiara - tak, ale i historia.

Bóg bowiem w swoim Synu, sam pozwolił zetrzeć się na proch.

Podjął męczeństwo, okazał solidarność z opuszczonymi, cierpiącymi płaczącymi.

Towarzyszący, szczególnie wyraziście, czterdziestodniowej drodze Wielkiego Postu Krzyż, jawi, iż niszczone gdziekolwiek na ziemi ludzkie życie, jest kolejnym stawianiem krzyża.

Gdzież podział się krzyż? - pyta poeta.

I odpowiada - Stał się nam bramą.

W Krzyżu, tym z Wielkiego Piątku tkwi mocna zaródź nadziei, która się odsłoniła w Wielką Noc cudem Zmartwychwstania.

Jest ona Bożą odpowiedzią dla wszystkich steranych trudami życia.

A w Wielkanoc sam Bóg zaprasza nas na Przyjęcie u siebie.

Nazywamy to Eucharystią.

CG