lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
LUTY 2009
nr 2/2009

Siostry od Aniołów w Archidiecezji Białostockiej

Zgromadzenie Sióstr od Aniołów zostało założone 31 marca 1889 roku w Wilnie przez ks. Wincentego Kluczyńskiego, późniejszego Arcybiskupa Mohylewskiego, przy współudziale Bronisławy Stankowicz. Celem Zgromadzenia jest pomoc kapłanom w pracy nad szerzeniem oraz pogłębianiem wiary i życia chrześcijańskiego w ludzie Bożym „szczególnie tam, gdzie zwyczajna posługa kapłańska jest utrudniona”. Jak aniołowie są stale gotowi do wypełniania zadań, które im Bóg zleca, tak Siostry od Aniołów starają się być do dyspozycji Kościoła w służbie ludziom. Z Archaniołem Gabrielem niosą radosną nowinę o tym, że Słowo Ciałem się stało i zamieszkało między nami. Z Michałem Archaniołem bronią chwały Boga i wiary w ludzkich sercach przed różnymi zagrożeniami. Z Rafałem Archaniołem, który towarzyszył Tobiaszowi, idą do ludzi szukających i potrzebujących opieki. Jak anioł w Ogrójcu stoją przy człowieku, by nieść mu pomoc i pociechę. Z aniołami zmartwychwstania głoszą radosną nowinę paschalną, napełniając serca nadzieją w ostateczne zwycięstwo Chrystusa. W celu ułatwienia pracy apostolskiej Siostry od Aniołów nie noszą habitów.

Realizując cel Zgromadzenia (charyzmat) Siostry od Aniołów służą Kościołowi lokalnemu w Polsce, na Litwie, Białorusi, Ukrainie, w Rosji, Czechach, Rwandzie, Kongo i Kamerunie. Katechizują, prowadzą pracę duszpasterską, apostolstwo świeckich, rekolekcje, nauczają i wychowują w duchu katolickim w przedszkolach, szkołach, świetlicach. Prowadzą sierocińce. Pracują w szpitalach, hospicjach. Służą najbardziej potrzebującym, angażują się w dzieło misyjne Kościoła. Prowadzą Sekretariat Misyjny do pomocy Kościołowi w Afryce i do pomocy Kościołowi katolickiemu na Wschodzie.

W ramach repatriacji w 1946 roku większość sióstr przyjechała z Wilna na terytorium Polski, w jej granicach ustanowionych po zakończeniu II wojny światowej. Dzięki pomocy Arcybiskupa Romualda Jałbrzykowskiego siostry otworzyły placówkę przy parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Białymstoku, gdzie proboszczem był ks. Aleksander Syczewski. Niektóre siostry przez pewien czas pracowały w parafiach: Niewodnica Kościelna i Pogorzałki. W Niewodnicy pomagały przy parafii i w pracach gospodarczych na plebanii, w Pogorzałkach opiekowały się chorymi i samotnymi ludźmi oraz pełniły posługę zakrystianek. Wkrótce nadarzyła się dobra sposobność ku temu, aby siostry mogły mieć swój dom w Białymstoku. Stało się to wtedy, gdy przełożona sióstr na terenie administracji Archidiecezji Wileńskiej w Białymstoku s. Adela Kondratowicz zgłosiła się do pani Stefanii Rosental na kurs maszynopisania. Wówczas pani Stefania Rosental wyraziła swoją chęć wstąpienia do Zgromadzenia Sióstr od Aniołów i została do niego przyjęta. W 1960 r. przepisała na własność Zgromadzenia swój dom przy ul. Łąkowej 15. Po nabyciu własności w jednej części domu mieszkały siostry a w drugiej lokatorzy z przydziału kwaterunkowego administracji miejskiej. W tych jednak warunkach ks. bp Henryk Gulbinowicz erygował kaplicę dla sióstr w 1974 r. Dom w całości odzyskało Zgromadzenie w 1990 r.

W Białymstoku Siostry od Aniołów podejmowały pracę w szpitalach, w hospicjach: stacjonarnych i domowych, niosły pomoc osobom starszym i samotnym. Czynnie uczestniczyły w życiu Kościoła angażując się w ruchach religijnych katolickich takich jak Communione e Liberazione i Ruch Światło-Życie. Czynnie uczestniczyły w scholi przy kościele farnym Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, w chórze. Prowadziły koło misyjne. Praca na rzecz misji nasiliła się wtedy, gdy siostry, które pracowały w białostockiej służbie zdrowia wyjechały na misje do Afryki. Siostry obejmowały swoją troską także Kościół na Wschodzie.

Pan Bóg obdarzył Zgromadzenie wieloma powołaniami z terenu Archidiecezji Białostockiej. Pośród sióstr pochodzących z tej Archidiecezji znalazły się : Genowefa Boufał, Władysława Wojtecka, Maria Kraszewska, Klementyna Sokólska, Helena Fidrocka, Aleksandra Fidrocka, Wala Tumiłowicz, Wiesława Piszcz.

Osobą znaną, która prawie przez całe życie zakonne była w białostockiej wspólnocie Sióstr od Aniołów była siostra Anna Zajda.

Obecnie w domu przy ul. Łąkowej 15 są trzy siostry. Jedna z nich pracuje w szpitalu, druga w zakrystii kościoła Świętej Rodziny, trzecia prowadzi dom.

Adres domu głównego Sióstr od Aniołów jest następujący: Zgromadzenie Sióstr od Aniołów, ul. Broniewskiego 28/30, 05-510 Konstancin Jeziorna, tel. 022 756 44 60 lub 022 756 30 55, e-mail: siostryodaniolow@wp.pl

Pewną rolę w życiu białostockiego domu Sióstr od Aniołów odegrał ks. Stanisław Ślusarek, od roku 2008 kanonik honorowy, który przez ok. 20 lat był tam kapelanem.

ks. Henryk Żukowski