lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
GRUDZIEŃ 2008
nr 12/2008

Siostry Eucharystki w Archidiecezji Białostockiej

Zgromadzenie Sióstr Służebnic Jezusa w Eucharystii założył ks. Abp Jerzy Matulewicz, ordynariusz wileński w 1923 r., beatyfikowany w Rzymie 28 czerwca 1987 r. przez Papieża Jana Pawła II (zm. 27.I.1927). „Celem Zgromadzenia jest całkowite oddanie i poświęcenie umiłowanemu nade wszystko Bogu oraz szerzenie Jego chwały, poprzez świadectwo ewangelicznego życia i ofiarną służba bliźnim w duchu zbawczej ofiary Chrystusa, dostosowaną do potrzeb Kościoła i poddana Jego kierownictwu… Siostry starają się stale coraz lepiej Chrystusa poznawać, naśladować i miłować, żyjąc na co dzień Jego duchem. Duch Chrystusa w Eucharystii to duch miłości, pokoju i jedności” (Konstytucje zakonne). Pierwszy dom Zgromadzenia powstał w Drui nad Dźwiną na obecnej Białorusi. Potem powstawały nowe placówki na terenie Białorusi i Litwy. Gdy po II wojnie światowej te ziemie włączono do Związku Radzieckiego, siostry podjęły decyzje ewakuowania się do centralnej Polski. W 1945 r. przybyło 26 sióstr do klasztoru Księży Marianów w Warszawie, przy ul. Wileńskiej 69. W miarę zgłaszania się nowych kandydatek powstawały nowe placówki. Dom Generalny sióstr ma swoją siedzibę w Pruszkowie, przy ul. Zawiszy 3 na terenie Archidiecezji Warszawskiej.

W 1951 r. powstał dom sióstr w Sokółce na terenie parafii św. Antoniego. Na początku siostry mieszkały w ofiarowanym im przez ofiarodawczynię domu przy ul. Grodzieńskiej, a potem zakupiły dom przy ul. Wróblewskiego 4, gdzie przebywają do dziś. Siostry angażowały się w życie parafialne jako katechetki, zakrystianki i podejmujące inne posługi wobec ludzi. Obecnie też są trzy siostry katechetkami, jedna zakrystianką i jedna posługuje w domu zakonnym. W czasie ferii i wakacji siostry organizują wyjazdy z dziećmi na kolonie. Przed kilkudziesięciu laty i później angażowały się w pracy z młodzieżą podczas wakacji na rekolekcjach Ruchu Światło-Życie. Szczególnie udzielała się siostra Katarzyna Skuriat. Siostry prowadzą też „Eucharystyczny Ruch Młodych” i dziecięce kółka różańcowe, a także koło biblijne. Jako opiekunki parafialne docierają do rodzin ubogich, do osób chorych i samotnych

Dnia 18 września 1988 r. na prośbę ówczesnego rektora o. Jerzego Sergiela siostry podjęły pracę w Domu Misyjnym Ojców Werbistów w Kleosinie, przy ul. Zambrowskiej 24 i zamieszkały w budynku przyklasztornym. Pierwszą wspólnotę stanowiły cztery siostry. Dwie pracowały w biurze misyjnym, jedna w kuchni i jedna w zakrystii klasztornej, gdzie nie tylko przygotowywała i porządkowała paramenty liturgiczne, ale też je sama szyła. Taki zakres prac i obowiązków trwał przez cały czas. Sytuacja nieco się zmieniła, gdy Ks. Abp Wojciech Ziemba ustanowił nową parafię w Kleosinie pod wezwaniem św. Teresy od Dzieciątka Jezus, której proboszczem został o. Janusz Walerowski. Na prośbę tegoż proboszcza przybyła jeszcze jedna siostra do pracy katechetycznej w Zespole Szkół im. Jana Pawła II w Kleosinie, a siostra pracująca kuchni podjęła prace w biurze przy furcie klasztornej. Razem więc wspólnotę tworzy pięć sióstr.

W pracy katechetycznej siostra przełożona Jadwiga Leończuk zgodnie z charyzmatem (troska o jedność) organizuje pielgrzymki do sanktuariów katolickich i prawosławnych dla młodzieży katolickiej i prawosławnej.

ks. Henryk Żukowski