lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
GRUDZIEŃ 2008
nr 12/2008

Święty Jan od Krzyża

Jan de Yespes urodził się w roku 1542 w miejscowości Fontiveros koło Avila w Hiszpanii jako trzecie dziecko Gonzalo de Yespes i Cataliny Alvarez. Jego rodzice zajmowali się tkactwem. Warunki życia rodzinnego Jana były bardzo ciężkie, gdyż rodzina wyrzekła się Gonzalo za to, że on jako szlachcic ośmielił się poślubić dziewczynę z ludu. Jeszcze bardziej sytuacja uległa pogorszeniu po śmierci ojca, który zmarł w drugim roku życia Jana. Matka zmuszona była oddać go do przytułku. Mając 14 lat zaczął pracować w szpitalu jako pielęgniarz, próbował także pracować i uczyć się zawodu u różnych rzemieślników: w tkactwie, krawiectwie, snycerstwie, jako malarz, zakrystian. Jan miał pragnienie zostania kapłanem, dlatego też za zarobione pieniądze mógł kształcić się w kolegium jezuickim w Medinie (1559-1563), w roku 1563 wstąpił do klasztoru karmelitów również w Medinie, przyjmując imię: Jan od św. Macieja. Zastał jednakże w zakonie pewne rozluźnienie w zachowywaniu reguły zakonnej, z czym nie zgadzał się wewnętrznie. W wieku 21 lat złożył śluby zakonne, zastrzegając w duchu, że czyni to według dawnej obserwancji, gdy zakonnicy byli wierni pierwotnej regule. Po skończonych studiach filozoficznych i teologicznych w Salamance diakon Jan przyjął święcenia kapłańskie w roku 1567, mając 25 lat (W. Zaleski, E. Gorys).

W roku święceń ojciec Jan spotkał karmelitankę Teresę z Avila, późniejszą Świętą i Doktor Kościoła, która rozpoczęła reformę Zakonu Karmelitanek. Ona to przekonała Jana o potrzebie zreformowania Zakonu Karmelitów, a przez to do powrotu do pierwotnej gorliwości. Pewien szlachcic ufundował klasztor w Duruelo i tam ojciec Jan przeniósł się wraz z dwoma zakonnikami, których pozyskał dla reformy. Wówczas zmienił swoje imię zakonne na: Jan od Krzyża. W swoim życiu zakonnym nasz Patron pełnił różne funkcje, mistrza nowicjatu, rektora kolegium, przeora w różnych domach zakonnych, wikariusza prowincji zakonnej, a swoją pracę apostolską zawsze łączył z intensywnym życiem modlitwy, co też zalecał osobom korzystającym z jego kierownictwa duchowego. Nie wszyscy karmelici chcieli reformy. Z tego powodu Jan od Krzyża wiele wycierpiał, przez dziewięć miesięcy przebywał w więzieniu zakonnym, gdzie był skazany na głód i chłostę. Nie zrezygnował ze swojego dzieła. Po ucieczce z więzienia zakładał dalsze klasztory według nowej reguły. Powstawały też nowe prowincje w Hiszpanii i poza jej granicami, a zakonnicy żyjący według nowej reguły zwali się karmelitami bosymi w odróżnieniu od karmelitów dotychczasowej reguły zwanych trzewiczkowymi.

Bóg obdarzył wiernego swojego sługę przeżyciami mistycznymi. H. Fros tak pisze o nim: „I znów wielki miłośnik krzyża, ekstatycznie weń wpatrzony, cały rozmodlony, zdolny dlatego do poświęceń i aktów ujmującej pokory (…). To św. Jan od Krzyża, wielki mistyk, a zarazem reformator. On to wespół ze św. Teresą z Avila był odnowicielem zakonu karmelitańskiego, którego stał się niezaprzeczalną chlubą i nauczycielem. Jest też chlubą całego Kościoła”. Jeden z tych, który znał Świętego, tak go scharakteryzował: „Był wzrostu średniego, o wyrazie twarzy nieco śniadej, miłych rysach. Jego rozmowa i obejście było uduchowione (…) Wywierał ogromne wrażenie, tak że wszyscy, którzy zbliżali się do niego, odchodzili zbudowani i zachęceni do cnoty. Posiadał wiedzę i głębokie doświadczenie w sprawach modlitwy i obcowania z Bogiem (…) Był rozmiłowany w skupieniu i powściągliwy w mowie. Śmiał się rzadko i z wielkim umiarem. Kiedy karcił jako przełożony, a czynił to często, z miłą surowością i napominając jak miłujący ojciec z przedziwną pogodą i powagą” (W. Zaleski).

Reformator zakonu karmelitańskiego pozostawił po sobie wielkie dzieła mistyczne, jak: Wejście na Górę Karmel, Noc ciemną, Pieśń duchowną, Żywy płomień miłości, także cały szereg listów, poematów i innych pism. Stał się przez swoją twórczość klasykiem literatury hiszpańskiej, „jeszcze bardziej jednak stał się jednym z najbardziej płodnych i wzniosłych twórców chrześcijańskiej literatury mistycznej” (H. Fros). Jan od Krzyża miał też wybitne zdolności plastyczne. Potrafił poprzez rysunek pokazać poglądowo niezwykle skomplikowane drogi mistyki.

Jan od Krzyża, osamotniony, pełen zasług i świętości odszedł do Pana w wieku lat 49 w Ubedzie, 14 grudnia 1591 r., zapowiadając, że już jutro brewiarzową Jutrznię będzie śpiewał w niebie razem z Matką Bożą. Beatyfikacja naszego Patrona nastąpiła w roku 1675 za pontyfikatu papieża Klemensa X, natomiast kanonizował go w roku 1726 papież Benedykt XIII. Ojciec Święty Pius X ogłosił św. Jana od Krzyża Doktorem Kościoła w roku 1926, nazywając go „nauczycielem świętości i pobożności” (E. Gorys). Relikwie św. Jana od Krzyża spoczywają w Kościele Karmelitów w Segowii.

W ikonografii św. Jan od Krzyża występuje jako karmelita w brązowym habicie i w kapturze oraz w białym płaszczu (czasami razem ze św. Teresą z Avila); z piórem i księgą; u jego stóp orzeł trzyma w dziobie pióro do pisania. Do innych atrybutów należą: krucyfiks, który trzyma św. Jan od Krzyża, gołębica, lilia, kajdany, jego pisma (E. Gorys, B. Krasucka).

Liturgiczny obchód ku czci św. Jana od Krzyża, kapłana i doktora Kościoła przypada na dzień jego narodzin dla nieba, czyli 14 grudnia i ma rangę wspomnienia obowiązkowego. Święty Jan od Krzyża jest patronem swojego zakonu.

ks. Stanisław Hołodok