lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
LUTY 2005
nr 2/2005

Ks. Bronisław Siepak

Pierwszym kapłanem, który jako rektor kościoła zamieszkał w Gródku koło Michałowa, był ks. Bronisław Siepak. W czasie wojny cierpiał w więzieniach i łagrach sowieckich i jego postać pragniemy tu przypomnieć.

Ksiądz Siepak urodził się 25.05.1909 roku w Cohoes w diecezji Albana w Stanach Zjednoczonych, dokąd wyjechali z Podhala jego rodzice, Franciszek i Aniela z domu Jachniak. W 1912 roku wrócili do kraju i zamieszkali w Osielcu koło Makowa Podhalańskiego. Bronisław uczył się najpierw w rodzinnych stronach, a gimnazjum ukończył w 1928 roku w Krakowie. W tymże roku rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie i 21.11.1929 roku przyjął tonsurę z rąk Arcybiskupa krakowskiego Adama Sapiehy. Następnie w roku akademickim 1930/1931 uczył się u Księży Misjonarzy w Krakowie. Stąd przeniósł się do Wilna i tu ukończył Wyższe Seminarium Duchowne.

Dnia 30.09.1934 roku w Kościele św. Jana przyjął święcenia kapłańskie z rąk Arcybiskupa Romualda Jałbrzykowskiego, a następnego dnia otrzymał nominację na wikariusza w parafii Podbrzezie koło Wilna. Wiosną 1937 roku został wikariuszem w parafii Najświętszego Serca Jezusa w Wilnie. Był tu krótko, gdyż 13 sierpnia tego roku otrzymał nominację na wikariusza parafii Michałowo i rektora kościoła w Gródku oraz Królowym Moście. Zamieszkał w Gródku i obsługiwał też kościółek w Królowym Moście. Był też katechetą w szkołach. Gródek był wówczas filią parafii Michałowo. Ksiądz Siepak był pierwszym kapłanem, który tam zamieszkał i zapewne miał za zadanie przygotować tu grunt do samodzielnej parafii.

Po zajęciu tych ziem przez armię sowiecką we wrześniu 1939 roku doznał w Gródku wielu przykrości od skomunizowanych niekatolików. Groziło mu aresztowanie przez NKWD. W tej sytuacji zdecydował się na opuszczenie placówki. Dnia 16.04.1940 roku poprosił ks. dziekana Aleksandra Chodykę o zwolnienie z funkcji i za jego zgodą udał się do rodziny w Krakowskie. Na granicy z Generalną Gubernią został jednak aresztowany przez władze sowieckie i umieszczony w więzieniu w Łomży. Stąd wywieziono go do nieustalonego łagru na Syberii. Po tzw. amnestii dla Polaków wyszedł na wolność i udał się w sierpniu 1941 roku do tworzącej się Polskiej Armii gen. W. Andersa. Tam, na południu Związku Radzieckiego, został 1.10.1941 roku kapelanem w Centrum Wyszkolenia Łączności. W 1942 roku wyjechał z wojskiem do Iranu i w Pahlewi był kapelanem szpitala dla uchodźców. Potem pracował jako kapelan polskiego szpitala w Bejrucie (1945-1948). W 1948 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, zdaje się, że do miejscowości Cohoes, gdzie się urodził. Do 1966 roku pracował w polonijnej parafii św. Andrzeja w Detroit. Zdecydował się na powrót do Polski i zamieszkał jako rezydent w rodzinnej parafii Osielec. Tu też dokonał swego żywota w dniu 4.10.1981 roku.

ks. Tadeusz Krahel