lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
PAŹDZIERNIK 2008
nr 10/2008

Siostry Służebniczki Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Archidiecezji Białostockiej

Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej założył w roku 1850 „serdecznie dobry człowiek” błogosławiony Edmund Bojanowski w Wielkopolsce. Życie Założyciela przepojone głęboką wiarą było pięknym świadectwem miłości, szacunku i poświęcenia dla innych ludzi. Bardzo przejmował się losem ubogich dzieci i ludzi chorych. Zakładał domy dla biednych dzieci i sierot, które stanowiły ogniska życia religijnego i kulturalnego. Jego życie pięknie scharakteryzował Ojciec Święty Jan Paweł II podczas beatyfikacji 13 czerwca 1999 roku: „Apostolstwo miłosierdzia wypełniło życie błogosławionego Edmunda Bojanowskiego. Ten wielkopolski ziemianin, obdarowany przez Boga licznymi talentami i szczególną głębią życia religijnego, mimo wątłego zdrowia, z wytrwałością, roztropnością i hojnością serca prowadził i inspirował szeroką działalność na rzecz ludu wiejskiego. Wiedziony pełnym wrażliwości rozeznaniem potrzeb, dał początek licznym dziełom wychowawczym, charytatywnym i religijnym, które wspierały materialnie i moralnie rodzinę wiejską. Pozostając świeckim człowiekiem, założył dobrze w Polsce znane Zgromadzenie Sióstr Służebniczek Bogurodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej”.

Po śmierci Założyciela na skutek polityki zaborców Zgromadzenie zostało podzielone na cztery autonomiczne gałęzie: służebniczki dębickie, starowiejskie, wielkopolskie i śląskie. Początek śląskiej gałęzi odnajdujemy w fakcie posłania w 1866 przez bł. Edmunda na Śląsk do Poręby pod Górą św. Anny pierwszych sióstr służebniczek, które zakładały „ochronki” dla dzieci, zajmowały się pielęgnacją chorych i pracowały w parafiach. Otwarcie na potrzeby Kościoła powszechnego sprawiło, że siostry podjęły też działalność misyjną. Od 30 lat pracują w Kamerunie na czterech placówkach, także we Francji, Włoszech i Kanadzie. Poza granicami Polski powstały prowincje: kolońska i czesko-słowacka. Dom generalny znajduje się we Wrocławiu.

Siostry służebniczki starają się naśladować Chrystusa służącego ludziom w prostocie i pokorze. Wzorem tego jest dla sióstr Maryja. Jej słowa: „Oto ja służebnica Pańska” są hasłem Zgromadzenia. Wypełniają swoje powołanie służąc dzieciom, młodzieży, chorym, ubogim i wszystkim potrzebującym pomocy materialnej i duchowej.

W Białymstoku

Do Białegostoku Siostry Służebniczki śląskie przybyły dnia 8 lipca 1993 roku na prośbę ks. Arcybiskupa Stanisława Szymeckiego, Metropolity Białostockiego. Pierwsze dwie siostry zamieszkały w domu ks. Arcybiskupa przy kościele św. Maksymiliana. Przełożoną była siostra Benicja Szuster. Siostry zajmowały się prowadzeniem domu ks. Arcybiskupa oraz katechizacją w pobliskiej szkole podstawowej w dzielnicy Pietrasze. Po czterech latach (1997) wraz z ks. Arcybiskupem przeniosły się do wybudowanego nowego domu biskupiego przy ul. Cedrowej na terenie parafii św. Kazimierza. W dalszym ciągu opiekowały się domem ks. Arcybiskupa, a także posługiwały w kaplicy Domu Księży Emerytów stojącym w pobliżu domu biskupiego, co czynią aż do dziś. Nie mogły już podjąć systematycznej katechezy w szkołach. Jedna z sióstr prowadzi dorywczo katechezy w szkołach średnich o powołaniu chrześcijańskim i koresponduje z tymi uczniami, którzy tego chcą. W domu ks. Arcybiskupa są organizowane miesięczne dni skupienia dla dziewcząt, które poszukują głębszych wartości duchowych. Niektóre z tych dziewcząt odkrywają powołanie do życia zakonnego, a inne potrzebują częstszych osobistych lub listownych kontaktów z siostrami. Siostry odwiedzają także osoby chore.

Od 2 sierpnia 2006 roku powstała w Białymstoku nowa placówka Sióstr Służebniczek przy kościele Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła przy ul. Bema. Pierwszą przełożoną została siostra Fidelis Olek. Mieszkają tam do dziś dwie siostry. Jedna z nich pracuje przy kościele, gdzie zajmuje się wystrojem wewnętrznym kościoła i zakrystią, druga jest katechetką w szkole podstawowej. Nie tylko prowadzi ona regularne katechezy, ale też koło różańcowe w szkole. Wraz z dziećmi odwiedza również dzieci w Domu Dziecka oraz samotne starsze osoby. Siostry chcą tu na terenie Białegostoku naśladować swego Założyciela, który zapisał się w pamięci ludzkiej jako „serdecznie dobry człowiek” i który z miłości do Boga i do człowieka umiał skutecznie jednoczyć różne środowiska wokół dobra. W swojej bogatej działalności daleko wyprzedzał to, co na temat apostolstwa świeckich powiedział Sobór Watykański II. Dał wyjątkowy przykład ofiarnej i mądrej pracy dla człowieka, ojczyzny i Kościoła (Jan Paweł II). Cieszył się z pojawiającej się możliwości pracy służebniczek na Podlasiu (Edmund Bojanowski, Dzienniczek, 25 listopada 1856 r.)

ks. Henryk Żukowski