lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
PAŹDZIERNIK 2008
nr 10/2008

Miłosierdzie Boga w dziełach Jego

Nowe wydanie dzieła autorstwa bł. ks. Michała Sopoćki

W latach 1959-1967 opublikowana była w Londynie i Paryżu czterotomowa praca ks. Michała Sopoćki pt. Miłosierdzie Boga w dziełach Jego (t. I, Londyn 1959; t. II, Rzym-Paryż-Londyn 1962; t. III, Rzym-Paryż-Londyn 1962; t. IV, Paryż 1967). Upłynęło już kilkadziesiąt lat od tego czasu i nie jest ona dziś zasadniczo dostępna, także w bibliotekach. Współczesny rozwój kultu Miłosierdzia Bożego, oczekiwana beatyfikacja Autora oraz jego ogromny wkład w apostolstwo Miłosierdzia Bożego w naszych czasach stwarzają przekonywujące racje do ponownego wydania tej pracy. Tym bardziej jeszcze, że jest ona w zasadniczych rysach zwieńczeniem nauczania ks. Sopoćki o miłosierdziu Bożym, potrzebie i istocie kultu oraz przede wszystkim jest szeroko rozbudowaną własną refleksją Autora nad tajemnicą miłosierdzia Bożego ujawniającą się, jak wyraża to tytuł, w „dziełach Jego”, czyli Bożych dziełach w historii zbawienia.

Ostatni aspekt wyróżnia tę pracę pośród innych licznych publikacji ks. Sopoćki poświęconych prawdzie i kultowi Miłosierdzia Bożego. Nadaje też jej charakter swoistej medytacji nad dziełami Bożego miłosierdzia, łączonej nieraz z bardzo osobistymi inwokacjami Autora do tegoż miłosierdzia, przeradzającymi się niejednokrotnie w modlitwę. Uderza bogactwo tekstów Pisma Świętego, przedstawiających objawianie się miłosierdzia Bożego, a ich rozważanie jeszcze bardziej podkreśla wspomniany charakter dzieła. Może więc posłużyć ono – jest to jeszcze jeden motyw do publikacji, oraz świadoma sugestia redakcji – jako pomoc w osobistym zamyśleniu nad tajemnicą Bożego miłosierdzia, w jego poznaniu, w odkrywaniu dzieł Bożego miłosierdzia nie tylko w dziełach Bożych, ogarniających świat i ludzkość, ale i w życiu każdego człowieka, co samo z siebie skłaniać winno także do uwielbieniu Boga w Jego miłosierdziu i naśladowania Go w nim.

Ksiądz Sopoćko w pierwszym tomie swego dzieła, po wstępnym wyjaśnieniu czym jest miłosierdzie Boże oraz wskazaniu, że najpełniej wyraziło się ono w Tajemnicy Wcielenia i Odkupienia, przedstawił ujawnianie się tegoż miłosierdzia w życiu, nauczaniu i czynach Jezusa Chrystusa. Tom drugi poświęcił ukazaniu miłosierdzia Bożego w Tajemnicy Odkupienia. W oparciu o biblijny opis Męki, Śmierci, Zmartwychwstania i Wniebowstąpienia Jezusa, w rozważaniach obejmujących poszczególne etapy i sceny misterium odkupienia, wyakcentował działanie w nim tegoż miłosierdzia. W tomie trzecim z kolei ukazał obecność i działanie miłosierdzia Bożego w tajemnicy Kościoła, jako że zawarte w nim łaski sakramentalne, odpusty, charyzmaty, dary i owoce Ducha Świętego są źródłami, z których miłosierdzie to nieustannie wypływa. Te trzy tomy rozważań w zamyśle Autora miały – przyjmując inną perspektywę – służyć przedstawieniu kolejno: miłosierdzia Boga Ojca, które ujawnione zostało przez naukę i przykład Jego Syna Jezusa Chrystusa; miłosierdzia Syna Bożego, który przyjął mękę i śmierć za grzechy ludzkości, a owoce Odkupienia pozostawił w ustanowionym przez siebie Kościele; miłosierdzia Ducha Świętego, który zstąpił na Kościół, kieruje nim i nieprzerwanie obdarza wiernych łaskami.

Wskazane trzy pierwsze tomy dzieła ujawniają jego, nakreślony powyżej, charakter refleksyjno-medytacyjny. Natomiast tom czwarty, wydany w kilka lat później, z podtytułem: „O uroczystość Najmiłosierniejszego Zbawiciela” odbiega wyraźnie w swej specyfice i sposobie redakcji od poprzednich. Ksiądz Sopoćko poświęcił go, zgodnie z podtytułem, sprawie kultu Miłosierdzia Bożego, jego wartości i potrzeby oraz dodatkowo jeszcze ukazaniu znaczenia prawdy miłosierdzia Bożego w formacji chrześcijańskiej i duszpasterstwie. Zamierzony przez Autora cel wpłynął na treść tomu i sposób jego opracowania. Nie pojawiło się już ujęcie charakterystyczne dla pierwszych trzech tomów, a przedstawiona została stosowna w tym wypadku argumentacja, uzasadnianie, wykazywanie i wyjaśnianie właściwe dla naukowego wykładu.

Jako, że w zamyśle redakcyjnym niniejszego wydania – po części już wzmiankowanym – chodzi nie tylko o przybliżenie czytelnikom nauczania ks. Sopoćki o miłosierdziu Bożym, ale bardziej o poddanie treści do osobistej refleksji i medytacji nad tajemnicą miłosierdzia Bożego, drukowane są zasadniczo pierwsze trzy tomy dzieła. Z czwartego tomu wyjęte zostały jedynie dwa rozdziały, zbliżone swym charakterem do specyfiki wybranych tomów. – Rozdział pierwszy, poświęcony ukazaniu prawdy miłosierdzia Bożego, konieczności ufności w to miłosierdzie oraz potrzeby uwielbienia Boga w nim. Dołączony on jest do pierwszego tomu niniejszego wydania, na jego początku, jako – jak się wydaje – dostosowujące się do całości wprowadzenie. – I rozdział czwarty, poświęcony Matce Bożej, Matce Miłosierdzia. Ten z kolei umieszczony jest na końcu trzeciego tomu jako zwieńczenie całości poprzez swoistą inwokację do Maryi, Pośredniczki łask, w tym łask Bożego miłosierdzia.

ks. Henryk Ciereszko

Ks. Michał Sopoćko, Miłosierdzie Boga w dziełach Jego, red. ks. Henryk Ciereszko, wyd. Kuria Metropolitalna Białostocka, Wydział Duszpasterstwa, Białystok 2008, t. I – 324 s., t. II – 332 s., t. III – 304 s.