lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
LIPIEC 2008
nr 7/2008

Wspólnota Rodziny Misyjnej

W adhortacji apostolskiej Jana Pawła II Ecclesia in Europa (EiE) czytamy: „Jezus obecny jest w świecie również na inne, jak najbardziej rzeczywiste sposoby, a szczególnie w swych uczniach, którzy – wierni podwójnemu przykazaniu miłości – oddają cześć Bogu w Duchu i prawdzie (por. J 4, 24) oraz życiem dają świadectwo braterskiej miłości, która wyróżnia ich jako naśladowców Chrystusa (por. Mt 25, 31-46; J 13, 35; 15, 1-17)” i „Dzisiejsza sytuacja kulturowa i religijna Europy wymaga obecności katolików dojrzałych w wierze i wspólnot chrześcijańskich misyjnych, które będą dawały świadectwo miłości Boga do wszystkich ludzi” (EiE 22). Głoszenie Ewangelii nadziei ma zatem pobudzać do przechodzenia od wiary podtrzymywanej społeczną tradycją, choć jest ona godna szacunku, do wiary bardziej osobistej i dojrzałej, oświeconej i płynącej z przekonania.

Z powyższego wynika, że człowiek, który ma świadomość umiłowania, wybrania i powołania przez Boga, powinien stawać się uczniem Chrystusa i dawać życiem świadectwo braterskiej miłości, która staje się cechą wyróżniającą go w świecie, w którym żyje. Coraz bardziej zaznacza się, w środowiskach kapłańskich i zakonnych , potrzeba formowania wokół siebie elit, które podejmują w e wspólnotach współodpowiedzialność za Kościół lokalny i misyjny. Takie wspólnoty z radością przekazują wiarę nowym pokoleniom.

Z najnowszych badań Katolickiej Agencji Informacyjnej wynika, że około 3 milionów Polaków pogłębia swoją wiarę, włączając się w działalność ruchów i stowarzyszeń katolickich. Nie brakuje nowych inicjatyw świeckich wiernych, którzy chcą świadomie realizować swoje życiowe powołania, odkrywają swoje miejsce w Kościele. Wielu ludzi sięga po Biblię, modlitwę brewiarzową, poświęca swoje wakacje na rekolekcje czy pielgrzymki oraz angażuje się w wolontariat. Wśród polskich emigrantów nie brakuje tych, którzy dają świadectwo swego chrześcijańskiego życia, wzbudzając często zainteresowanie i podziw wśród obywateli kraju, który wybrali. Nierzadko ceni się dziś polskich pracowników za ich uczciwość i rzetelność.

Jezus Chrystus, który nas powołał i pragnie czynić nas swoimi uczniami oczekuje od nas otwarcia serc, uważnego odczytywania znaków czasu a także umiejętnego włączania się wierzących w już istniejące w Kościele propozycje w postaci różnych wspólnot, ruchów czy stowarzyszeń. Chodzi o aktywne wchodzenie wiernych we wspólnoty owocujące misyjnością i świadectwem miłości. Naturalnym skutkiem takiej aktywności będzie kształtowanie umiejętności współpracy pomiędzy duszpasterzami a wiernymi świeckimi i osobami konsekrowanymi, a także formacja wiernych do czytelnego świadectwa miłości bliźniego w środowisku lokalnym w wymiarach Kościoła misyjnego.

Przykładem ilustrującym na żywo powyższe zagadnienie jest Wspólnota Rodziny Misyjnej pod patronatem, Błogosławionej Bolesławy Lament założycielki Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny. Wspólnota ta istnieje od 1995 roku. Została powołana przez Kapitułę Generalną Zgromadzenia. Jest to wspólnota modlitewna ludzi świeckich, którzy włączają się w działalność apostolską i misyjno-ekumeniczną Zgromadzenia, by kontynuować dzieło Chrystusa uświęcania i zbawiania świata. Poszczególne grupy Rodziny Misyjnej prowadzą Siostry Misjonarki, a wspólnota kieruje się regulaminem zatwierdzonym przez Zarząd Zgromadzenia Sióstr Misjonarek.

Celem Rodziny Misyjnej jest m.in., upraszanie jedności chrześcijan na wzór Świętej Rodziny, umacnianie katolików w wierze oraz uświęcenie własne przez radosną służbę Bogu. Zgodnie ze swoim stanem. Osiągają to poprzez modlitwę, ofiarę duchową i materialną oraz otwarcie się na człowieka w potrzebie.

Siostry Misjonarki starają się pomagać członkom Rodziny Misyjnej w przygotowaniu do jak najowocniejszego przeżywania Eucharystii, jako źródła i szczytu życia wspólnoty Kościoła. Uczą się wzajemnie przeżywać Adoracje Eucharystyczne w duchu Chrystusowej nauki będącej wezwaniem i uzdolnieniem do służby i apostolstwa. Uczymy się brania krzyża na każdy dzień, by żyć i owocować miłością. Chodzi też o przeżywanie sakramentu pojednania jako niezbędnego „narzędzia” w procesie stawania się uczniem Chrystusa z uwzględnieniem kierownictwa duchowego, posługi stałych spowiedników, a także włączenie się w liturgiczną modlitwę Kościoła przez wspólne odmawianie brewiarza. Dokonuje się też w tej wspólnocie, budzenie wśród wiernych świeckich współodpowiedzialności za wspólnoty parafialne, z których wywodzą się członkowie Rodziny Misyjnej, przez zaproszenie ich do zaradzania potrzebom parafii w różnych akcjach np. charytatywnych, porządkowych, misyjnych.

Rodzina misyjna wpisuje się swoją specyfiką w nurt ruchów o charakterze pobożnościowo-formacyjnym opartych o tradycyjne formy życia duchowego, pogłębione i dostosowane do obecnych potrzeb. Są to ruchy skoncentrowane wokół kultu Matki Bożej, Jezusa Miłosiernego, Najświętszego Serca Pana Jezusa , gdzie szczególny akcent w formacji postawiony jest na życie różańcem, koronką, adoracją Najświętszego Sakramentu, comiesięczną spowiedzią i bardziej pogłębionym udziałem w Eucharystii oraz modlitwą brewiarzową. Duchowość ta czerpie siły z kilku nurtów życia duchowego, przyjmując to, co jest potrzebne, aby dziś żyć Eucharystią i apostołować w świecie.

Najogólniej mówiąc, ta formacja, w myśl nauczania Jana Pawła II, służy wiernym świeckim tak, aby mogli się oni poczuć rzeczywistymi podmiotami w życiu Kościoła i przejąć na swe barki należną im część odpowiedzialności w Kościele i społeczeństwie. Skuteczność apostolstwa ludzi świeckich zależy od ich zjednoczenia z Chrystusem: „Kto trwa we Mnie, a ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić” (J 15, 5).

Specyfiką powołania świeckich jest więc to, że w sposób szczególny spotykają się i jednoczą z Bogiem w świecie i pośród spraw świata. Oni żyjąc wewnątrz świata, słyszą głos Boga, który objawia im swój plan i oznajmia szczególne powołanie do tego, by „szukali Królestwa Bożego, zajmują się sprawami Bożymi i kierując nimi po myśli Bożej” (ChL 15). Eklezjalna misja osób świeckich obejmuje cały świat, wszystkie te obszary, w których żyją i działają i trzeba wpierać ich wysiłki, by możliwie, każde ich działanie stawało się działaniem apostolskim, misją Kościoła, Boga i człowieka.

We wspólnocie Rodziny Misyjnej, jej członkowie, pamiętając, że podstawą i duszą działania misyjnego, ekumenicznego jest modlitwa, starają się aby przenikała ona całe ich życie. Dlatego przyjmują następujące zobowiązania: uczestniczą dodatkowo we Mszy Świętej poza niedzielą; odmawiają różaniec i litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz modlitwę za wstawiennictwem błogosławionej Bolesławy Lament o jedność podzielonego Kościoła i w intencjach osobistych; przynajmniej raz w miesiącu przystępują do Sakramentu Pokuty; pierwsze piątki miesiąca starają się obchodzić w intencjach wynagradzających za grzechy własne, rodziny, ojczyzny i świata oraz za brak jedności chrześcijan; w Tygodniu Misyjnym i Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan, wszystkie modlitwy i prace ofiarowują w tych intencjach oraz, w miarę możliwości, uczestniczą w nabożeństwach, łącząc się z całym Kościołem; rozważają tekst Pisma Świętego i podejmują Liturgiczną Modlitwę Kościoła.

W wymiarze apostolskim i misyjnym otaczają siostry pracujące na misjach a także podejmują duchową adopcję dzieci afrykańskich przez to, że opłacają naukę szkolną dla ubogich dzieci Zambii i Kenii.

W swoich parafiach włączają się w prace dobroczynne i charytatywne, a także w parafialne nabożeństwa, szczególnie w adoracje eucharystyczne.

Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny udostępnia członkom wspólnoty swoje domowe kaplice na modlitwy indywidualne i wspólnotowe, a także organizuje dni skupienia, coroczne, ogólnopolskie rekolekcje i nocne czuwania. Rodzina Misyjna Błogosławionej Bolesławy uczestniczy w dobrach duchowych Zgromadzenia. W intencjach jej członków jest co miesiąc odprawiana Msza Święta w Sanktuarium Błogosławionej Bolesławy w Białymstoku, a w listopadzie Msza Święta za zmarłych członków wspólnoty.

Dziś Wspólnota Rodziny Misyjnej liczy około 300 członków, skupionych przy placówkach Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny Białystok (parafia Błogosławionej Bolesławy, Sanktuarium przy ul. Stołecznej 5, ul. Zielna 16); Komorów k. Warszawy, Mława (Stary Rynek 18 i ul. Sienkiewicza 34); Ciechanów (parafia Matki Bożej Fatimskiej); Reszel (ul. Słowackiego 11); Kętrzyn (ul. Zamkowa 4); Chełmno (ul. Łożyńskiego 3); Legionowo (ul. Sowińskiego 17); Łowicz (parafia Ducha Świętego).

W Sanktuarium Błogosławionej Bolesławy Lament w Białymstoku przy ul. Stołecznej 5 można włączyć się w życie modlitewne sióstr Misjonarek i Rodziny Misyjnej, a także indywidualnie korzystać z tego miejsca zamyślenia i modlitwy przez:

1. Co wtorek jest wspólna modlitwa brewiarzowa, jutrznia o godz. 6.35.

2. W każdy czwartek od godz. 8.00 do 17.00 jest adoracja Najświętszego Sakramentu, indywidualne i wspólnotowa od godz. 15.00.

3. W każdy pierwszy wtorek miesiąca o godz. 16.00 jest spotkanie formacyjne członków Rodziny Misyjnej, a po nim Msza Święta.

4. Można także wziąć udział w nabożeństwach: październikowym, roratach, pasyjnych i poświęconych Maryi i Sercu Pana Jezusa w maju i czerwcu.

Zapraszamy do wspólnego uwielbiania Trójjedynego Boga za wstawiennictwem Błogosławionej Bolesławy we Wspólnocie Rodziny Misyjnej i Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny.

s. Marietta Jadwiga Kuniszewska MSF