lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
LUTY 2008
nr 2/2008

Zarys historii Światowego Dnia Chorego

Światowy Dzień Chorego został ustanowiony przez sługę Bożego Jana Pawła II 13 maja 1992 roku, w 11 rocznicę zamachu na jego życie na Placu Świętego Piotra. Ojciec Święty wyznaczył datę 11 lutego na coroczne jego obchody. Jest to dzień liturgicznego wspomnienia Matki Bożej z Lourdes, ustanowionego na pamiątkę Jej pierwszego objawienia dziewczynie Bernadetcie Soubirus w Grocie Massabielskiej w 1858 roku.

Ustanawiając Światowy Dzień Chorego, Jan Paweł II podkreślił, iż „ ma on na celu uwrażliwieniu katolickich instytucji działających na rzecz służby zdrowia oraz społeczności świeckiej na konieczność zapewnienia lepszej opieki chorym, pomaganiu chorym w dowartościowaniu cierpienia na płaszczyźnie ludzkiej, a przede wszystkim na płaszczyźnie nadprzyrodzonej; włączenie w duszpasterstwo służby zdrowia wspólnot chrześcijańskich, rodzin zakonnych i popieranie coraz cenniejszego zaangażowania wolontariatu”.

Organizację Światowych Dni Chorego powierzono Papieskiej Radzie Duszpasterstwa Służby Zdrowia. Jest to dykasteria Kurii Rzymskiej, powołana do istnienia przez Jana Pawła II w dniu 11.II.1985 roku, jako wyraz Jego szczególnej troski o chorych i tych, którzy im służą wiedzą medyczną i poświęceniem. Wierna wskazaniem swego Założyciela, Papieska Rada od 1993 roku czuwa nad organizacją światowych obchodów Dnia Chorego. Za każdym razem odbywają się one na innym kontynencie i w innym kraju, zwykle przy jakimś znanym ośrodku kultu maryjnego.

W orędziu na I Światowy Dzień Chorego, który miał miejsce w Lourdes w 1993 roku Jan Paweł II napisał: „Sanktuarium u stóp Pirenejów wydaje się być świątynią ludzkiego cierpienia. Sanktuarium maryjne w Lourdes, jedno z najbliższych chrześcijanom, jest miejscem i jednocześnie symbolem nadziei i łaski pod znakiem akceptacji i ofiarowania zbawczego cierpienia. Razem z Najświętszą Dziewicą Maryją – jak on na Kalwarii, gdzie wzniósł się krzyż Jej Syna – stajemy przy krzyżach uczynionych z bólu i samotności wielu braci i sióstr, których pragniemy umocnić, których cierpienia pragniemy dzielić, aby w duchowej łączności z całym Kościołem przedstawić je Panu życia”. 15.08.2004 roku podczas ostatniej pielgrzymki do Lourdes, jako „ chory pośród chorych”, Sługa Boży dodał, że właśnie tutaj „ Maryja chciała okazać swoją macierzyńską miłość szczególnie wobec chorych i cierpiących”.

Dotychczasowe miejsca celebracji po Lourdes, to w 1994 roku Częstochowa następne były: Jamusukro (Wybrzeże Kości Słoniowej 1995), Guadalupe (Meksyk 1996), Fatima – 1997, Loreto (Włochy 1998), Harissa (Liban 1999), Rzym (Włochy 2000), Sydney (Australia 2001), Vailomkani (Indie 2002), Waszyngton (USA 2003), Lourdes (2004), Jaounde (Kamerun 2005), Adelajda (Australia, 2006), Seul (Korea Południowa, 2007). Światowe obchody Dnia Chorego 11.II.2008 odbędą się w Lourdes.

Ważną rolę w uwrażliwieniu na potrzeby cierpiących odgrywają coroczne Orędzia Papieskie na Światowy Dzień Chorego. Są one apelem do podjęcie współpracy pomiędzy narodami biednymi i bogatymi, pomiędzy instytucjami kościelnymi i świeckimi w celu ochrony zdrowia życia ludzkiego. Ojciec Święty przypomina w nich o godności i wielkiej wartości człowieka chorego oraz z naciskiem broni prawa do życia od poczęcia do naturalnej śmierci.

Henryk Midro