lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
STYCZEŃ 2007
nr 1/2007

Ksiądz Mieczysław Łapiński

Ksiądz Mieczysław ŁapińskiUrodził się on w Gatczynie k. Petersburga 15 V 1916 roku w rodzinie Józefa i Władysławy z Kamińskich. Po rewolucji i odzyskaniu przez Polskę niepodległości rodzina wróciła do swego kraju i osiadła w Białymstoku. Tu ukończył szkołę powszechną, a następnie Gimnazjum im. Zygmunta Augusta i w 1936 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Wilnie. Studia w Seminarium i na Wydziale Teologicznym zakłóciła druga wojna światowa. Wprawdzie w Wielkim Poście 1941 roku otrzymał święcenia diakońskie, ale w dniu 3 III 1942 roku alumn Mieczysław razem z innymi alumnami i profesorami został uwięziony przez Niemców. W jednej celi na Łukiszkach był razem z klerykami: Piórko, Rutkowskim, Ryżym i Wieczorkowskim. Diakon Piórko zachorował na tyfus i zmarł. Inni zostali wywiezieni na roboty do Niemiec. Mieczysław ze względów zdrowotnych został zwolniony przez lekarza więziennego. Zamieszkał wówczas u wikariusza parafii ostrobramskiej ks. Hieronima Olszewskiego przy ul. Rossa 2. W Ostrej Bramie (lub kościele św. Teresy) bp Mieczysław Reinys w dniu 16 VII 1942 roku udzielił diakonowi Mieczysławowi święceń kapłańskich. Został teraz wikariuszem ostrobramskiej parafii św. Teresy. Razem z ks. Olszewskim angażował się także w działalność patriotyczną. "Za ulotki i nauczanie dzieci religii" w 1943 roku został aresztowany. Gdzie przebywał w więzieniu, trudno powiedzieć. Są pewne poszlaki, iż jakiś czas przebywał w więzieniu w Wilnie, potem w obozach na Litwie, a pod koniec okupacji, gdzieś w czerwcu - lipcu 1944 roku został wywieziony razem z ks. Olszewskim na teren Francji do przymusowej pracy w Erroville w departamencie Mourtes et Moselles, w pobliżu granicy niemieckiej. Ksiądz Łapiński pracował w magazynie przy kopalni. Wiosną 1945 roku obóz pracy wyzwoliły wojska amerykańskie i ks. Mieczysław udał się do pracy duszpasterskiej w polskiej parafii w Oigaies niedaleko Lille (w departamencie Pas de Calais). Polacy pracowali tam w kopalniach węgla.

W 1946 roku wrócił do Archidiecezji i abp Romuald Jałbrzykowski skierował do parafii Turośń Kościelna, gdzie był wikariuszem i prefektem szkół w Turośni Kościelnej i Dolnej oraz w Pomygaczach. Potem był wikariuszem w Trzciannem, Czarnej Wsi Kościelnej, Janowie i Sokółce. W 1964 roku bp Adam Sawicki mianował ks. Mieczysława proboszczem parafii Kopisk. Pracował tam do 1990 roku, kiedy to przeszedł na emeryturę. Zamieszkał wówczas w swoim mieszkaniu przy ul. Gajowej w Białymstoku. Był już bardzo schorowany. Latem 1992 roku obchodził złoty jubileusz kapłaństwa. Z tej okazji abp Edward Kisiel, kolega seminaryjny jubilata, przysłał list gratulacyjny (5 VI), w którym złożył gratulacje i życzenia, a także "wyrazy uznania za godną postawę kapłańską" oraz "głęboką wdzięczność za posługiwanie kapłańskie w naszej Archidiecezji". Zmarł 23 VI 1993 roku w białostockiej klinice, a pochowany został na cmentarzu farnym w Białymstoku.

ks. Tadeusz Krahel