lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
STYCZEŃ 2007
nr 1/2007

Idea apostolska Rycerstwa Niepokalanej (II)

4. Rycerstwo w chwili obecnej

Przedstawiony zarys historyczny przenosi naszą uwagę na czasy współczesne, otwarte na przyszłość. Co się w nich dzieje na polu rycerskich zmagań pod znakiem Niepokalanej? Możemy odpowiedzieć słowami hymnu:

Niesiemy sztandar żywej wiary,

Co miłość Boga, bliźnich zna,

Nadziei świętej, serc ofiary,

Zbawienia dusz, pogromu zła.

Obecne Statuty Generalne1 określają Rycerstwo Niepokalanej jako publiczne, powszechne i międzynarodowe stowarzyszenie wiernych, otwarte zarówno dla świeckich, jak i duchownych. Działa ono w oparciu o normy prawa kanonicznego2, odnośne wytyczne Kościoła i wymienione Statuty. Już to samo wskazuje, że jego działalność mieści się w zbawczym posłannictwie Kościoła, cieszy się jego poparciem i opieką. Zasługuje więc na pełne zaufanie tych, którzy żyją, myślą i pragną działać w duchu miłości do Kościoła.

Realizacja ideałów i założeń RN dokonuje się dzisiaj, podobnie jak dawniej, według trzech stopni. Rycerze pierwszego stopnia deklarują swoją przynależność do stowarzyszenia, która oznacza aprobatę i poparcie dla jego założeń i celów. Codziennie odmawiają modlitewny akt strzelisty Rycerstwa, działają w jego duchu indywidualnie i spontanicznie, w najbliższym środowisku, zależnie od okoliczności i warunków. Drugi stopień, to udzielanie się w kołach zorganizowanych, które prowadzą działalność planową, mają swój zarząd i program, czynnie i z pożytkiem uczestniczą w życiu Kościoła parafialnego. Trzeci stopień skupia tych, którzy pragną cały swój czas i wszystkie siły poświęcić służbie Niepokalanej.

Członkowie Rycerstwa, świadomi powołania wszystkich chrześcijan do świętości osobistej i do ewangelizacji świata, pragną i starają się odpowiedzieć na nie przez żywe i czynne uczestnictwo w misji Kościoła, w ścisłej łączności z Maryją. Rycerstwo - czytamy w Statutach - jako główne zadanie stawia sobie szerzenie Królestwa Chrystusowego pod opieką i za pośrednictwem Niepokalanej, pobudzając wszystkich chrześcijan świeckich, duchownych i osoby zakonne do oddania się na Jej służbę w misji, którą pełni jako Matka Kościoła3. Cel Rycerstwa obecne Statuty formułują jako współpracę w nawracaniu jednostek i całych narodów, aby dzięki poznaniu pełnej prawdy zbawczej zachowywały Boże prawo i jedność z Kościołem, stanowiąc tym samym prawdziwą jedność ze sobą. Dalszym celem ma być wspólny trud uświęcania wszystkich i każdego z osobna na wzór Niepokalanej, aby w ten sposób przyczyniać się do jak największej chwały Boga w Trójcy Świętej.

Rycerstwo Niepokalanej, włączając się w misję zbawczą Kościoła, pragnie nieść światu Ewangelię Chrystusa jako źródło nadziei i odnowy społecznej. Rycerski trud zaczyna się od nawrócenia i uświęcania samego siebie, aby następnie wpływać na środowisko przez własne świadectwo, przykład i czyn apostolski. Będąc ruchem ogólnokościelnym, Rycerstwo obejmuje sercem każdego człowieka, cały świat. Pragnie swoim zaangażowaniem pozyskać wszystkich dla Chrystusa i włączyć w działanie łaski Odkupienia. Inspirującym wzorem do pracy nad sobą i do apostolstwa jest Niepokalana, doskonała uczennica i służebnica Pana, mistrzyni żywej wiary w Boga i współpracy z Jego łaską.

Nie trudno zauważyć, że apostolstwo Rycerstwa doskonale harmonizuje z posłannictwem Kościoła powszechnego, który jest apostolski ze swej natury. Stąd każda inicjatywa Kościoła, odpowiadająca potrzebom człowieka i świata we współczesnej rzeczywistości, znajduje w sercach Rycerzy żywy rezonans i wolę skutecznego współdziałania. Szczególnie cenne jest zaangażowanie w obronę życia i walkę o godność osoby ludzkiej, wielorako dziś zagrożoną. Ma ono wyrażać się w miłości, w niekłamanym braterstwie i postawie służebnej wobec drugich, w trosce o sprawiedliwość4. Kluczem do takiej właśnie postawy jest świętość osobista, która zawsze ma wymiar apostolski.

5. Duchowość Rycerstwa Niepokalanej

Duszą wszelkiego apostolstwa, jeżeli ma być przekonywujące i skuteczne, jest własna dobrze zorganizowana formacja duchowa, która w skrócie daje się określić jako duchowość. Maksymilian duchowość Rycerstwa pojmował jako całość życia katolickiego w nowej formie, polegającej na łączności z Niepokalaną, Wszechpośredniczką naszą u Jezusa5. Chodzi więc o taki aspekt chrystocentrycznie zorientowanej duchowości chrześcijańskiej, jaki swoje inspiracje i wzór bierze z Matki Jezusa. Duchowość Rycerstwa Niepokalanej - czytamy w Statutach - polega na życiu konsekracją Chrztu świętego w świetle Niepokalanej, którą dał nam Zbawiciel. On na Kalwarii dokonał pierwszego aktu zawierzenia, oddając Maryję uczniowi i ucznia Matce (por. 19, 25-27)6. Jest to duchowość do głębi maryjna, która swoją specyfikę czerpie z prawdy dogmatycznej o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny.

W tym miejscu trzeba zaznaczyć różnicę pomiędzy pobożnością maryjną, tak bardzo znamionującą polską religijność, a maryjną duchowością. Na czym ona polega? Duchowość jest pierwotna i bardziej podstawowa wobec pobożności, służy jej pogłębieniu. Nie ogranicza się do oddawania czci Matce Chrystusa, choćby najbardziej żarliwej, lecz stara się czerpać z Niej wzór życia, oddanego Bogu i bliźnim. Nie jest jedynie teoretyczną refleksją nad tajemnicą Maryi, lecz służy ożywieniu i pogłębieniu dialogu z Nią, który pomaga kształtować w sobie i w drugich życie autentycznie chrześcijańskie. Pobożność skierowana jest "do Maryi", podczas gdy dla duchowości ważne są słowa "jak Maryja". Należy dodać, że obie te formy religijnych odniesień do Maryi, zakorzenione w Biblii oraz w prawdach wiary Kościoła, mają swoje uznane miejsce w wielkiej tradycji chrześcijańskiej7. Duchowość maryjna jest po prostu duchowością chrześcijańska, opartą na duchowości Maryi, na Jej własnej wierze, nadziei i miłości, na Jej odniesieniach do Boga i ludzi, do tajemnicy Chrystusa i Kościoła. Maksymilian swoją więź z Maryją rozumiał i przeżywał jako "przemienianie się w Nią", jako "stawanie się jakby Nią samą"8, aby w ten sposób coraz doskonalej jednoczyć się z Chrystusem.

Wyróżniającym znamieniem maryjnej duchowości Rycerstwa jest żywa i jak najściślejsza więź z Maryją Niepokalaną, całkowite oddanie się na Jej narzędzie w dziele zbawienia świata. Potrzeba do tego odpowiedniego duchowego przygotowania i dojrzałej świadomości aktu, gdyż Ofiarowanie samego siebie Niepokalanej nie jest aktem przejściowym, lecz odpowiedzialnym i dynamicznym przyjęciem stanu upodobnienia się do Niej, by wzrastać w duchu wiary i służby.9

Skąd brało się zafascynowanie Świętego Maksymiliana przywilejem Niepokalanego Poczęcia Maryi, będące źródłem charyzmatu Rycerstwa? Należałoby tutaj sięgnąć do zakonnej tradycji franciszkańskiej, sięgającej średniowiecza, do nauki Jana Dunsa Szkota, wielkiego piewcy Niepokalanego Poczęcia Maryi. Ta maryjna prawda, zdefiniowana jako dogmat w 1854 roku, stała się dominantą życia Maksymiliana, siłą napędową apostolstwa w Jej służbie10. Za przesłanie dla RN można uznać jego słowa: Niepokalana - oto nasz ideał. Samemu do Niej się zbliżyć, do Niej się upodobnić, pozwolić, by Ona opanowała nasze serce i całą naszą istotę, by Ona żyła i działała w nas i przez nas, by Ona miłowała Boga naszym sercem, byśmy do Niej należeli bezgranicznie - oto nasz ideał. Promieniować na otoczenie, zdobywać dla Niej dusze, by przed Nią także serca bliźnich się otwarły, by zakrólowała Ona w sercach wszystkich - oto nasz ideał11.

6. Środki ekspansji apostolskiej

Istotnym warunkiem przynależności do Rycerstwa Niepokalanej jest całkowite zawierzenie, to znaczy poświęcenie się Niepokalanej, oddanie Jej duszy i ciała, zdolności ludzkich i dóbr duchowych12. Ten określony w Statutach warunek zawiera podstawowy rys apostolskiej duchowości Rycerstwa. Jakkolwiek ważna jest troska o własne uświęcenie, to rycerzowi nie wolno na niej poprzestać: musi przekładać się na apostolstwo. Maksymilian zaleca w tym względzie zasadę maksymalizmu i kolejności: Najpierw cały dla siebie, a tak cały dla wszystkich z nadmiernej obfitości13. Stąd konieczność, by członkowie Rycerstwa Niepokalanej byli odpowiednio formowani według ideałów Stowarzyszenia i w stylu apostolskim, który je charakteryzuje14. Zalecane jest w związku z tym pogłębianie własnej formacji ascetycznej, teologicznej, mariologicznej, czerpanej z bogactwa nauki Kościoła15.

Przestrzeń rycerskiego apostolatu otwiera gorąca miłość do Chrystusa, Syna Maryi Niepokalanej i pragnienie szerzenia Jego Królestwa pod Jej opieką i z Jej pomocą, w przekonaniu, że jest Ona niezwyciężona w walce ze złem. Własną chrześcijańską tożsamość osiąga się przez słuchanie Słowa Bożego, modlitwę, żywe uczestnictwo w nabożeństwach liturgicznych, zwłaszcza Eucharystii, przez miłość otwartą na wszystkich i ofiarną gotowość współpracy z Chrystusową łaską odkupienia świata16. Samo życie prawdziwie chrześcijańskie ma moc świadectwa, której nie zastąpi czysto zewnętrzna aktywność.

Celem ściśle apostolskim jest nawracanie, pozyskiwanie dla Chrystusa ludzi, którzy stoją często z daleka od Kościoła. Ten wysiłek apostolski jest ukierunkowany nie tylko na ludzi religijnie obojętnych, lecz także na ateistów i zdeklarowanych wrogów Kościoła17. O tym przypomina i temu służy codziennie odmawiany akt strzelisty: O Maryjo bez grzechu pierworodnego poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy, i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, a zwłaszcza za nieprzyjaciółmi Kościoła świętego i poleconymi Tobie. Jest to formuła nader pojemna, otwarta na dobrze nam znaną rzeczywistość. Cel apostolski ma propagowanie Cudownego Medalika, jako znaku matczynej troski Maryi o grzeszników i środka ich duchowej przemiany18. Ważną rolą apostolską pełni również ofiarowane Maryi cierpienia, jakie tak często wplata się w ludzkie życie19.

Narzędziem apostolstwa powinny być także środki naturalne, jakie tworzy współczesna kultura i cywilizacja. Maksymilian przywiązywał do nich niezwykle wielką wagę i starał się je wszechstronnie wykorzystać. Należą do nich przede wszystkim środki masowego komunikowania się, jak działalność wydawnicza, prasa, radio i telewizja, informatyka, a także nauka, sztuka, kino, teatr. Niemniej ważna jest aktywność polityczna i ustawodawcza - na ile rycerze mogą mieć na nie wpływ, wykorzystując swoje prawa obywatelskie20. Wybór środków uzależniony jest od stanu życiowego. Ważne jest, ażeby rozpoznając znaki czasu, chcieć i umieć docierać do różnych środowisk, znaleźć odpowiednie słowa i sposoby działania, roztropne i skuteczne. Należy prosić Niepokalaną o natchnienia, sugestie i pomoc. Ona nikogo nie zawiodła.

Przyszłość i dynamiczna działalność RN zależy w ogromnej mierze od zasilania jego szeregów przez ludzi młodych, pełnych apostolskiego zapału i energii21. Należy ich pozyskiwać i formować z całą serdeczną troską, w duchu swojej apostolskiej gorliwości. Ważne i wdzięczne zadanie apostolskie, zwłaszcza dla młodych księży i kleryków.

7. Pokłosie Rycerstwa w naszym kraju

Apostolskie dzieło Założyciela przyniosło na naszej ojczystej glebie plon, który nie da się przecenić. W dwudziestoleciu międzywojennym wychowało się pokolenie młodych Polaków, które znakomicie zdało egzamin ze swojej ideowości w latach wojny, walcząc o niepodległość kraju oraz w czasach PRL, opierając się naporowi laickiej indoktrynacji i propagandy. W klimacie duchowości Rycerstwa Niepokalanej kształtowały się wielkie postacie naszych rodaków, wspaniałych synów Kościoła i Ojczyzny.

Wystarczy zwrócić uwagę na parę brzemiennych w konsekwencje momentów, które nie tylko wpłynęły na losy naszego kraju, ale wycisnęły również znamię na obliczu współczesnego świata. Dnia 8 września 1946 roku Prymas Polski kardynał August Hlond dokonał na Jasnej Górze Aktu poświęcenia Narodu Polskiego Niepokalanemu Sercu Maryi. Niedługo później, przed swoją śmiercią wypowiedział prorocze słowa: Nie traćcie nadziei. Zwycięstwo, jeśli przyjdzie, będzie to zwycięstwo Najświętszej Maryi Panny. Przepowiednia spełniała się i spełnia nadal, na naszych oczach. Kardynał Stefan Wyszyński, Prymas Tysiąclecia, trud obrony religijno-narodowej tożsamości Polski zawarł w haśle: Wszystko postawiłem na Maryję. Jego milenijna Wielka Nowenna Narodu była w dużej mierze inspirowana ideą Rycerstwa Niepokalanej. Podobnie jak i pontyfikat Jana Pawła II, który określił się jako Totus Tuus - Cały Twój, Maryjo. Spełnia się jego wielkie wołanie o zstąpienie Ducha Bożego, aby odnowił duchowe oblicze polskiego narodu, co jest szansą także dla Europy.

Święty Maksymilian w swoim zakonie znalazł oddanych współpracowników i kontynuatorów swego dzieła. Centrala Narodowa Rycerstwa Niepokalanej znajduje się i działa w Niepokalanowie. Wydawane są tam czasopisma: Rycerz Niepokalanej, Mały Rycerzyk Niepokalanej, Informator Rycerstwa Niepokalanej, Czekam (pismo młodzieżowe). Prowadzone są rekolekcje i spotkania formacyjne, obejmujące różne stany, zawody i grupy wiekowe, formujące animatorów RN z całej Polski. Według niedawnych danych istnieją w naszym kraju 94 siedziby filialne, erygowane przez biskupów. Działa około 500 zorganizowanych kół przy parafiach22. W księgach RN zostało zapisanych około 1900 000 osób, co daje Polsce pierwsze miejsce pod względem liczebności.

Ideały RN natchnęły powstanie cennych dzieł odnowy życia religijnego w Polsce, jak chociażby Krucjata Wstrzemięźliwości, czy Ruch Światło-Życie. RN istnieje w licznych Seminariach Duchownych, w instytutach życia konsekrowanego oraz w instytutach świeckich, inspirowanych charyzmatem Świętego Maksymiliana i działających według wypracowanych przez niego metod. To tylko parę najbardziej wymownych znaków, które świadczą o wielkości i wadze jego dzieła.

8. Aktualność idei Rycerstwa Niepokalanej

Idea Rycerstwa Niepokalanej i jego szczytne hasła wciąż wywołują żywy rezonans w milionach polskich serc. Przekładane na czyn apostolski owocują niełatwym, niemniej widocznym zwycięstwem Niepokalanej, macierzyńsko obecnej w tajemnicy Chrystusa i Kościoła oraz w duszy oddanego Jej. Narodu. Obficie czerpie z nich proces odnowy, jaki dokonuje się w naszym kraju, pod Jej opieką. Proces o tyle trudny, że ma przeciwko sobie zmasowane siły, które nie chcą pozwolić, aby Polska zachowała swoje katolickie i maryjne oblicze. Widzimy, ile wrogich ataków ściąga na siebie działalność ewangelizacyjna Radia Maryja, szkoła dojrzałej wiary i życia wiernego Ewangelii. Podobnie rzecz ma się z innymi, autentycznie katolickim mediami, jak TV Trwam i Nasz Dziennik. To, co się dzieje, wskazuje na aktualność myśli Świętego Maksymiliana, który z taką determinacją tworzył katolickie środki masowej komunikacji. Czy jego działalność nie spotykała się z podobnie zaciekłą wrogością, pogardą, ośmieszaniem i innymi próbami marginalizacji?

Dojrzałość wiary, poglądów i postaw, otwiera przestrzeń apostolstwa, które działa nie tylko słowem i czynem, ale przykładem i świadectwem. Owocność każdego apostolatu bierze się z własnego duchowego bogactwa, jako dzielenie się prawdą, dobrem i miłością. Apostolska działalność RN opiera się na głębokiej wierze, że Maryja, niezwyciężona dla zła, jest niezawodną przewodniczką na drogach świętości, czyli odnalezienia siebie i swoich zadań w Bożym planie zbawienia. Zawierzenie i przynależność do Niej uczy szukania i wierności woli Bożej, pobudza do naśladowania Jej cnót w służbie Bogu i ludziom. Wyzwala dynamikę apostolską w przeciwstawianiu się złu, przez wierność sprawdzonym wartościom.

Ufamy, że Niepokalana w obecnej sytuacji świata, Kościoła i naszej Ojczyzny, pomaga nam dostrzegać doniosłą rolę środków masowego przekazu, zarówno negatywną, jak pozytywną. One bowiem nie tylko informują lub dezinformują, ale też kształtują hierarchię wartości, formują postawy. Co możemy i powinniśmy robić? Przede wszystkim należy korzystać z mediów prawdziwie katolickich, aby zyskać prawdziwy obraz rzeczywistości, w jakiej wypadło nam żyć i działać. Pomoże to nam rozpoznać i wspierać ludzi ideowych, którzy chcą służyć Bogu, bliźnim i Ojczyźnie, inspirując się nauką Kościoła i przesłaniem myśli Jana Pawła II. Dobre media uczą czerpać z mądrości Ewangelii, która pozwala odróżnić prawdę od fałszu i dokonywać prawidłowych wyborów, zgodnie z rozumem i prawym sumieniem. Tym bardziej winniśmy wspierać polskie i katolickie media, polecać i propagować je w swoim otoczeniu. Dobrze, że są ich wierni i oddani odbiorcy radia, telewizji, czytelnicy prasy katolickiej, kolportowanej także w kościołach. Nie wolno pozwolić na zwroty, lecz trzeba zachęcać innych do korzystania z nich. Należy czerpać z tych czystych źródeł, będących odtrutką na kłamstwo i propagandę, które tak wielu, zwłaszcza młodych, zwodzą na manowce. Lektura Rycerza utwierdzi nas w służbie Niepokalanej.

W ten sposób podejmiemy apostolskie dzieło Świętego Maksymiliana, który w swoim jasnowidztwie przewidział i docenił rolę środków informacji, i zrobił tak wiele w służbie budowania na świecie Królestwa Chrystusa pod sztandarem Rycerzy Niepokalanej.

ks. Stanisław Strzelecki

1 Zatwierdzone przez Stolicę Apostolską 17 X 1997 roku. 2 Kanony 312-320 Kodeksu Prawa Kanonicznego. 3 Statuty, art. 3. 4 Por. Statuty, art. 14. 5 Pisma O. Maksymiliana Marii Kolbego (skrót: POMK), Niepokalanów 1970, t. VII, poz. 1128. 6 Statuty, art. 5. 7 Por. A. Rybicki, Maryjna duchowość, w: Leksykon duchowości katolickiej, Lublin-Kraków 2002, s. 493. 8 Por. POMK, II, 452. 9 Statuty, art. 8. 10 Więcej na ten temat, zob. T. Siudy, Poznawać i czcić Niepokalaną jak św. Maksymilian Kolbe, w: Niedziela 49(2004) s. 22. 11 Cytuję za: T. Siudy, jak wyżej. 12 Statuty, art. 19. 13 POMK V 851.857. 14 Statuty, art. 8. 15 Wystarczy wskazać takie źródła, jak odnośna nauka Soboru Watykańskiego II, nauczanie Jana Pawła II, czy Katechizm Kościoła Katolickiego. 16 Por. Statuty, art. 7. 17 Por. M. Gołąb OFMConv, Rycerstwo Niepokalanej, w: Leksykon duchowości katolickiej, jw., s. 794. 18 Por. Statuty, art. 15. 19 Por. Statuty, art. 16. 20 Por. M. Gołąb, jw., s.794. 21 Por. Statuty, art. 17. 22 Por. M. Gołąb, jw., s. 795. Można dodać, że RN jest obecne w 47 krajach na wszystkich kontynentach. Posiada 27 Central Narodowych oraz 540 siedzib filialnych. Na całym świecie skupia w swoich szeregach ponad 4 000 000 osób.