lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
STYCZEŃ 2007
nr 1/2007

Święty Jan Bosko

Urodził się 16 sierpnia 1815 roku w małej wiejskiej miejscowości Becchi koło Turynu, w ubogiej rodzinie piemonckich rolników Francesca i Margerity Occhiena. W roku 1817 zmarł jego ojciec Francesco i Jan był wychowywany przez matkę. Od lat chłopięcych pragnął zostać księdzem. Jednakże wcześnie musiał podjąć pracę, aby w ten sposób pomóc matce w ich utrzymaniu, dlatego z tego względu dopiero w wieku 15 lat mógł rozpocząć naukę. Korzystał najpierw z prywatnych lekcji łaciny i podstawowych przedmiotów u proboszcza w Morialdo, a od roku 1830 był uczniem publicznej szkoły w Castelnuovo.

W roku 1835 Jan został przyjęty do seminarium duchownego w Chiesi, gdzie spotkał się ze świątobliwymi kapłanami, jednym z nich był św. Józef Cafasso i od niego najwięcej skorzystał w przygotowaniu się do kapłaństwa. Jan Bosko otrzymał święcenia kapłańskie w czerwcu 1841 roku i od początku z wielką gorliwością zaczął spełniać swoje obowiązki duszpasterskie. Przede wszystkim zwrócił uwagę na młodzież męską. Już w jesieni 1841 roku założył w Turynie oratorium, czyli świetlicę młodzieżową pod patronatem św. Franciszka Salezego w celach katechetycznych, jak i rekreacyjnych. Ksiądz Jan poprzez to oratorium troszczył się także o warunki pracy i życia młodocianych robotników i rzemieślników, organizował im kursy dokształcające (H. Fros), uczył katechizmu, sztuki pisania i czytania, zakładał różnego typu szkoły, dla bezdomnych i internaty. Wychowanie młodzieży oparł na rozumie, religii i przyjaźni. Młodzieży stawiał tylko jedno wymaganie: "Róbcie, co chcecie, ale tylko nie grzeszcie". W latach 1844-1846 był kapelanem w żeńskim schronisku św. Filomeny, jednocześnie opiekując się swoim oratorium.

Dzieło ks. Jana Bosko coraz bardziej rozrastało się, wiele było młodzieży podopiecznej, dlatego też nasz Patron założył w roku 1859 męskie zgromadzenie (salezjanie), którego oficjalna nazwa brzmi: Towarzystwo św. Franciszka Salezego, co oznacza, że należący do zgromadzenia powinni naśladować swojego patrona w dążeniu do świętości oraz naśladować go w głoszeniu Ewangelii, w pracowitości, dobroci i łagodności. Posłannictwo salezjańskie, według wskazań założyciela, polega na podejmowaniu różnego rodzaju działalności apostolskiej, zwłaszcza wśród młodzieży biednej i opuszczonej. Ksiądz Jan Bosko kierował, się w pracy słowami Pisma Świętego: "Daj mi dusze - resztę zabierz". W zakładach salezjańskich ks. Jan wprowadzał atmosferę życzliwości, zaufania, wyeliminował kary fizyczne, popierał sport, ukazywał wychowankom ideał świętości, do której wszyscy mają zmierzać. Swoim duchowym synom (salezjanom) zostawił w testamencie polecenie: "Praca, praca, praca". W roku 1872 powstało Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki (salezjanki). Celem zgromadzenia są prace apostolskie na placówkach wychowawczych (żłobki, przedszkola, szkoły podstawowe, zawodowe, kursy różnych typów, internaty, kolonie, szkoły wyższe), także misje. W celu wspomagania obu zgromadzeń zakonnych ks. Jan Bosko powołał w roku 1876 dla osób świeckich Pobożny Związek Pomocników Salezjańskich.

Ksiądz Jan Bosko szerzył kult Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, pośredniczył w latach 1867-1878 w rokowaniach Stolicy Apostolskiej z antyklerykalnym rządem włoskim, przyczyniając się do obsadzenia blisko 40 wakujących stolic biskupich, zasłużył się także jako budowniczy kościołów w Turynie i w Rzymie. On też wysłał pierwszych misjonarzy salezjańskich do Ameryki Południowej w roku 1875. Publikował książki, szczególnie z przeznaczeniem dla młodzieży i ludzi niewykształconych, ukazując w łatwy sposób trudną dla nich problematykę religijną, moralną, ascetyczną i historyczną (S. Wilk).

Ksiądz Jan Bosko, pełen zasług i w opinii świętości odszedł do Pana 31 stycznia 1888 roku w Turynie. Beatyfikował go w roku 1929 i kanonizował w pięć lat później papież Pius XI, nazywając św. Jana "księciem wychowawców". Święty Jan Bosko jest patronem wychowawców katolickich, także patronem terminatorów różnych zawodów we Włoszech, Hiszpanii i Kolumbii. Ojciec Święty Jan Paweł II wydał w 100. rocznicę śmierci św. Jana list apostolski: "Ojciec i nauczyciel młodzieży". W ikonografii św. Jan Bosko jest prawie zawsze przedstawiany jako kapłan w otoczeniu młodzieży, najczęściej ze swoim wychowankiem św. Dominikiem Savio (W. Zaleski).

Liturgiczny obchód ku czci św. Jana Bosko przypada na dzień 31 stycznia i ma charakter wspomnienia obowiązkowego.

Polecajmy często naszą młodzież Bogu za wstawiennictwem św. Jana: "Boże, Ty powołałeś Świętego Jana Bosko na ojca i nauczyciela młodzieży, spraw, abyśmy zapaleni taką samą miłością, starali się o zbawienie bliźnich i służyli Tobie samemu".

ks. Stanisław Hołodok