lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
GRUDZIEŃ 2006
nr 12/2006

Święty Piotr Kanizjusz

Przyszedł na świat 8 maja 1521 roku w miejscowości Nijmegen w Holandii jako najstarszy syn bogatego burmistrza Jakuba Kanijs. Nazwisko Piotra zostało ówczesnym zwyczajem zlatynizowane na: Kanizjusz. Piotr miał jeszcze dwie siostry. Szybko jednak zmarła ich matka Egidia. Macocha, Mandelina van der Bergh, była dobrą dla osieroconych dzieci i dała mężowi ośmioro dzieci. Piotr od lat dziecięcych miał pragnienie bycia kapłanem, chętnie służył do Mszy, jak również odprawiał swoje dziecięce Msze. Ojciec chciał syna skierować na studia prawnicze, jednakże Piotr wbrew jego woli wybrał studia teologiczne w Kolonii, gdzie studiował przez 9 lat, przez rok (1539-1540) przebywał na uniwersytecie w Lowanium. W roku 1540 zdobył stopień magistra sztuk wyzwolonych. Był to czas reformacji, rozwijającego się protestantyzmu. Piotr Kanizjusz ze szczególną pilnością studiował prawdy wiary atakowane przez reformację. Zaraz po skończeniu studiów Piotr rozpoczął pracę naukową, która zaowocowała wydaniem dzieł teologicznych: Taulera (1543), św. Cyryla Aleksandryjskiego i św. Leona Wielkiego (1546).

W roku 1543 odbył pod kierunkiem bł. Piotra Fabera ćwiczenia duchowne według metody św. Ignacego z Loyoli i niebawem wstąpił do młodego Towarzystwa Jezusowego, przyjmując święcenia kapłańskie w trzy lata później (1546). Piotr był znaną i ceniona osobą jeszcze przed przyjęciem święceń kapłańskich. Jako przedstawiciel opozycji przeciwko protestantyzującemu arcybiskupowi Wiednia Hermanowi von Wied Piotr prowadził rozmowy z cesarzem Karolem V. Kardynał Otto Truchsess von Waldburg mianował Piotra swoim teologiem i wezwał go do Trydentu na obrady soborowe, później, w roku 1562, Kanizjusz występował na tymże soborze jako teolog papieski. W roku 1549 Piotr Kanizjusz złożył w Rzymie uroczystą profesję zakonną i tegoż roku zdobył stopień doktora teologii na Uniwersytecie w Bolonii.

Następne lata życia spędził nasz Patron w Niemczech, ratując ten kraj przed całkowitym opanowaniem przez protestantyzm. Z tego powodu papież Leon XIII (+1903) nazwał św. Piotra Kanizjusza "drugim po Bonifacym patronem Niemiec". Ojciec Piotr w latach 1549-1577 poświęcał się nauczaniu i kaznodziejstwu. Czynił to w Ingolstadzie, Wiedniu, Pradze, Augsburgu, Insbrucku i Monachium. Dzięki Kanizjuszowi rozpowszechniło się na terenie Niemiec Towarzystwo Jezusowe, przyczyniając się do katolickiej odnowy tego kraju oraz do działań kontrreformacyjnych. Święty Ignacy mianował ojca Piotra prowincjałem w Niemczech (1556-1569).

Piotr Kanizjusz miał też kontakt z naszym krajem, jak również z Polakami. Odbył krótką podróż do Polski w roku 1558, towarzysząc nuncjuszowi papieskiemu Kamilowi Mentuati i odwiedzając Kraków, Łowicz i Piotrków. Łączyły go również więzi przyjaźni i współpracy z biskupem warmińskim kardynałem Stanisławem Hozjuszem. On również spotkał się w klasztorze w Dylindze z młodym Stanisławem Kostką, rozpoznał w nim autentyczne powołanie, wystawił piękne świadectwo moralności i wyprawił go do Rzymu.

Wiele dobrego Kanizjusz uczynił Kościołowi i jego wiernym, opracowując i wydając różnej wielkości katechizmy: dla dorosłych, młodzieży i dzieci. Tłumaczono je na języki narodowe, w tym i na polski. Było ich do roku 1597 ponad 200 wydań. Pozostawił również w swoim dorobku literackim takie opracowania, jak: O Janie Chrzcicielu, O Maryi Dziewicy, osobiste Wyznania oraz swój Testament duchowy. Wydawał też modlitewniki, dzieła Ojców Kościoła i pisarzy kościelnych, np. kardynała Hozjusza.

Ostatnich dziesięć lat życia spędził Piotr we Fryburgu Szwajcarskim, gdzie poświęcał się pracy pisarskiej i kaznodziejskiej. Odszedł do Pana pełen zasług i w opinii świętości 21 grudnia 1597 roku. Został beatyfikowany przez papieża Piusa IX w roku 1864, natomiast kanonizował go i ogłosił doktorem Kościoła papież Pius XI w roku 1925 (H. Fros, W. Zaleski).

Święty Piotr Kanizjusz jest patronem diecezji Innsbruck oraz wielu niemieckich miast, między innymi: Berlina, Goerlitz, Kolonii, Moguncji, Akwizgranu, Augsburga, Fuldy, Ratyzbony oraz szwajcarskich: Lozanny, Genewy, Fryburga, a także austriackich: Wiednia i Feldkirch. W roku 1921 św. Piotra Kanizjusza ogłoszono patronem niemieckich katolickich organizacji szkolnych. W ikonografii przedstawia się naszego Patrona jako duchownego w habicie jezuickim z księgą, krzyżem; w górze widnieje napis IHS (Jezus Chrystus Zbawiciel). Święty klęczy przed Najświętszą Maryja Panną.

Liturgiczny obchód ku czci św. Piotra Kanizjusza przypada na dzień 21 grudnia i ma rangę wspomnienia dodatkowego.

Nasze przypatrywanie się temu wielkiemu Świętemu zakończmy modlitwą mszalną:

"Boże, Ty dla obrony katolickiej wiary obdarzyłeś męstwem i wiedzą świętego Piotra Kanizjusza prezbitera, spraw przez jego wstawiennictwo, aby szukający prawdy z radością znajdowali Ciebie, a wierzący trwali przy Twoim Kościele".

ks. Stanisław Hołodok