lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
PAŹDZIERNIK 2006
nr 10/2006

Liturgia egzorcyzmów (III)

W ostatniej części artykułu pragnę przedstawić Drogim Czytelnikom obrzędy egzorcyzmu większego, zwanego też uroczystym lub wielkim, celebrowanego przez kapłana wyznaczonego przez biskupa nad osobą poddaną mocy Złego oraz podać (w wyborze) teksty modlitewne, którymi możemy posługiwać się w chwilach "zmagania się z mocami ciemności"

Obrzędy egzorcyzmu większego

Obrzędy te powinny odbywać się w kaplicy lub w jakimś innym miejscu, w którym zawsze powinien znajdować się wizerunek (obraz lub krzyż) Chrystusa ukrzyżowanego oraz figura lub obraz Matki Bożej. Można też zaprosić nieliczne osoby, które modlitewną obecnością będą towarzyszyły egzorcyście i osobie egzorcyzmowanej. Rytuał poleca należycie przygotować się egzorcyście do sprawowania obrzędu, przede wszystkim przez modlitwę.

Kapłan egzorcysta powinien na sutannę nałożyć albę lub komżę i stułę koloru fioletowego. Po przyjściu do kaplicy wykonuje należny ukłon przed ołtarzem (ewentualnie przyklęka, gdy jest Najświętszy Sakrament) i udaje się do krzesła (miejsca przewodniczenia). Poza kaplicą kapłan kłania się przed krzyżem.

Obrzędy wstępne rozpoczynają się od znaku krzyża (wszyscy żegnają się) i pozdrowienia podobnego jak podczas Mszy Świętej. Następnie kapłan powinien w życzliwych słowach zwrócić się do osoby dręczonej przez szatana i obecnych wiernych, aby ich wprowadzić w liturgię. Ma teraz miejsce pobłogosławienie wody z odpowiednim tekstem (można użyć wody już wcześniej poświęconej). Kapłan też może pobłogosławić sól, wrzucając ją następnie do poświęconej wody, po czym pokrapia wodą osobę dręczoną przez szatana i obecnych wiernych.

Rytuał poleca dalej odmówić Litanię błagalną do Świętych w postawie klęczącej (o ile to możliwe - kapłan i wierni, klęczą). W Litanii można, np. dodać imię Patrona miejscowości, diecezji, osoby dręczonej przez szatana. Po Litanii kapłan egzorcysta recytuje jeden lub kilka psalmów albo niektóre wybrane strofy psalmu, np. 91 (O Bożej opiece). Każdy psalm kończy się modlitwą z prośbą o uwolnienie osoby dręczonej z mocy Złego.

Następuje teraz czytanie Ewangelii, np. Prolog z Ewangelii św. Jana, po czym egzorcysta kładzie ręce na osobę dręczoną i wypowiada sześć próśb o uwolnienie, a obecni wierni za każdym razem odpowiadają: "Kyrie, eleison" lub "Panie, zmiłuj się nad nami". Dalej odmawia się mszalny symbol wiary lub przez pytania wszyscy wyrzekają się szatana i wyznają wiarę, jak np. w liturgii chrzcielnej.

Po wyznaniu wiary wszyscy odmawiają Modlitwę Pańską. Teraz kapłan egzorcysta bierze krzyż i ze słowami: "Przez znak Krzyża niech nasz Bóg uwolni cię od nieprzyjaciela" błogosławi nim osobę dręczoną. Następnie kapłan, jeżeli uzna to za stosowne, tchnie w stronę twarzy osoby dręczonej przez szatana i wypowie słowa: "Panie, tchnieniem ust odpędź złe duchy: rozkaż im, aby odeszły, by przybliżyło się Twoje królestwo"

Egzorcysta wypowiada błagalną formułę (modlitwę) egzorcyzmu: "Boże, Stwórco i Obrońco ludzkości, wejrzyj na swojego sługę (na swoją służebnicę) N...), może też dodać formułę rozkazującą: "Rozkazuję ci, szatanie, wrogu ludzkiego zbawienia (...) odejdź od tego sługi Bożego N. (...) Odejdź więc, szatanie, w imię Ojca + i Syna, + i Ducha Świętego (...)".

Po uwolnieniu osoby dręczonej przez szatana kapłan egzorcysta wraz z wszystkimi obecnymi śpiewają pieśń Maryi ewentualnie pieśń Zachariasza. Po dziękczynieniu kapłan egzorcysta wypowiada modlitwę, w której prosi Boga, aby duch nieprawości nie miał dostępu do tej osoby i aby ją wypełniły dobroć i pokój Ducha Świętego.

Obrzęd egzorcyzmu kończy się uroczystym błogosławieństwem, jak we Mszy Świętej, jednakże nie ma tu rozesłania uczestników obrzędu.

Modlitwy błagalne, jakie wierni prywatnie mogą zanosić w zmaganiu się z mocami ciemności

Rytuał podaje 10 tekstów modlitewnych.

1. Panie, Boże, zmiłuj się nade mną, Twoim sługą (Twoją służebnicą), który (która) z powodu nadmiaru pokus stał (stała) się jakby wyrzuconym naczyniem. Wyrwij mnie z rąk moich nieprzyjaciół. Przybądź i odszukaj mnie zagubionego (zagubioną), uczyń na nowo swoją własnością i nigdy mnie nie opuszczaj. Obym we wszystkim mógł (mogła) podobać się Tobie, skoro swą potężną mocą mnie odkupiłeś. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

2. Wszechmogący Boże, Ty pozwalasz opuszczonym, aby mogli zamieszkać w domu, i przywracasz pomyślność tym, którzy ponieśli kieskę. Wejrzyj na moje utrapienie i przybądź mi na pomoc. Pokonaj niegodziwego wroga, abym uwolniony (uwolniona) od jego natarczywości, odzyskał (odzyskała) pokój i wolność. Obym mógł (mogła) Tobie służyć w spokoju i wyznawać, że godne podziwu są Twoje dzieła, przez które przywracasz siłę swojemu ludowi. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

8. Wezwania do Najświętszej Maryi Panny

Pod Twoją obronę uciekamy się,

święta Boża Rodzicielko,

naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych,

ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać,

Panno chwalebna i błogosławiona,

o Pani nasza, Orędowniczko nasza,

Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza.

Z Synem swoim nas pojednaj,

Synowi swojemu nas polecaj,

swojemu Synowi nas oddawaj.

Pocieszycielko strapionych, módl się za nami.

Wspomożenie wiernych, módl się za nami.

Dozwól mi Cię wychwalać, Święta Dziewico,

dodaj mi siły do walki z Twoimi wrogami.

Moja Matko, moja nadziejo.

Bogarodzico, Dziewico Maryjo, módl się za mną do Jezusa.

Najczcigodniejsza Królowo świata,

Maryjo, Dziewico na wieki,

któraś porodziła Chrystusa,

Pana i Zbawiciela wszystkich ludzi,

wypraszaj mam pokój i ocalenie.

Maryjo, Matko łaski,

Matko miłosierdzia,

broń nas od wroga

i przyjmij nas w godzinie śmierci.

Najczcigodniejsza Panno Maryjo,

przybądź mi z pomocą

we wszystkich moich utrapieniach,

uciskach i potrzebach.

Uproś mi u swego umiłowanego Syna

wybawienie od wszelkiego zła

i od niebezpieczeństw zagrażających

mojej duszy i ciału.

Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo,

że nigdy nie słyszano,

abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka,

Twej pomocy wzywa, Ciebie o przyczynę prosi.

Tą ufnością ożywiony,

do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko, biegnę,

do Ciebie przychodzę,

przed Tobą jako grzesznik płaczący staje.

O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi,

ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen.

9. Modlitwa do Świętego Michała Archanioła

Święty Michale Archaniele, wspomagaj nas w walce,

a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną.

Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy,

a Ty, Wodzu niebieskich zastępów,

szatana i inne duchy złe,

które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą,

mocą Bożą strąć do piekła. Amen.

(Egzorcyzmy i inne modlitwy błagalne. Katowice 2002 s. 95-104).

ks. Stanisław Hołodok