lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
CZERWIEC 2006
nr 6/2006

Zarys sytuacji powołaniowej w Europie

Zmiany w Europie Środkowo-Wschodniej rozpoczęte przez "Solidarność" w Polsce (1980) połączyły się z "pierestrojką" (przebudową) i "głasnością" (jawnością) w Związku Radzieckim (od 1985 r. pod rządami M. Gorbaczowa). W październiku 1990 r. w Związku Radzieckim została wprowadzona ustawa ustalająca nowe mniej restrykcyjne prawo wobec organizacji religijnych. To dało podstawę do reaktywowania hierarchii Kościoła Katolickiego w różnych krajach obszaru Związku Radzieckiego.

W 1989 r. Papież ustanowił administratora apostolskiego dla całej Białorusi, którym został biskup Tadeusz Kondrusiewicz. Tenże 1.IX.1990 r. powołał Seminarium Duchowne w Grodnie dla całej Białorusi. W roku następnym została ustanowiona organizacja i hierarchia Kościoła katolickiego na Białorusi. Powstały: Archidiecezja Mińsko-Mohylewska, której ordynariuszem został Arcybiskup Kazimierz Świątek; diecezja pińska z jej administratorem Arcybiskupem K. Świątkiem, diecezja grodzieńska z biskupem Aleksandrem Kaszkiewiczem jako ordynariuszem. Później jeszcze powstała diecezja witebska powierzona biskupowi Władysławowi Blinowi. Kardynał Świątek powołał drugie Seminarium Duchowne w Pińsku.

Papież Jan Paweł II odnowił też struktury kościelne na Ukrainie. Dnia 16 stycznia 1991 r. dotychczasowego administratora apostolskiego archidiecezji w Lubaczowie biskupa Mariana Jaworskiego ustanowił Metropolitą Lwowskim obrządku łacińskiego. Mianował też biskupów w diecezjach wchodzących w skład Metropolii Lwowskiej: biskupa Jana Olszańskiego w diecezji kamienieckiej i biskupa Jana Purwińskiego w diecezji żytomierskiej. Mianowani biskupi w swoich diecezjach utworzyli Wyższe Seminaria Duchowne, przygotowujące kapłanów do posługi we wspólnotach diecezjalnych im powierzonych: 1.X. 1991 r. w Gródku Podolskim dla alumnów diecezji kamienieckiej, we wrześniu 1995 r. w Worzelu pod Kijowem dla diecezji żytomierskiej, 12 grudnia 1996 we Lwowie Brzuchowicach dla Archidiecezji Lwowskiej. Te trzy Seminaria Duchowne funkcjonują na Ukrainie do dziś, choć powstały tam dalsze nowe diecezje katolickie. W 2005 roku miały one razem ok. 150 alumnów.

Przygotowanie kapłanów dla odradzającego się Kościoła katolickiego na terytorium Federacji Rosyjskiej podjęło Wyższe Seminarium Duchowne "Maryja Królowa Apostołów" w Moskwie ustanowione 29 czerwca 1993 r. przez Arcybiskupa Tadeusza Kondrusiewicza. Dnia 10 grudnia 1995 r. zostało ono przeniesione do Sankt Petersburga do pomieszczeń byłego Seminarium diecezji mohylewskiej, "czasowo skonfiskowanego" w roku 1918. Początkowo w tym Seminarium podejmowali formację do kapłaństwa klerycy z Federacji Rosyjskiej, Kazachstanu, Gruzji, Białorusi, Mołdawii i Ukrainy. Obecnie jest to Seminarium międzydiecezjalne dla czterech diecezji katolickich obrządku łacińskiego znajdujących się na terenie Federacji Rosyjskiej: moskiewskiej, nowosybirskiej, irkuckiej, saratowskiej. Studiuje ok. 60 kleryków diecezjalnych i zakonnych. W Kazachstanie utworzono własne Wyższe Seminarium Duchowne w Karagandzie w 1999 r., w Gruzji w Tbilisi w 2002 r.

Na terenach Europy Wschodniej są zakładane nowe domy sióstr zakonnych, najwięcej na Ukrainie, także na Litwie, Białorusi, w Kazachstanie, Rosji, najmniej w Mołdawii. Jest to jednak mała liczba domów i mała liczba sióstr.

W większości krajów Europy Zachodniej do seminariów diecezjalnych i zakonnych w ostatnich latach albo w ogóle nie zgłaszają się kandydaci, albo jest ich najwyżej kilku. Jedynie w największych diecezjach Włoch, Niemiec czy Hiszpanii zgłasza się zwykle więcej niż dziesięciu kandydatów do kapłaństwa. Jeszcze trudniejsza jest na ogół sytuacja w zgromadzeniach żeńskich" (M. Dziewiecki). Z dostępnych statystyk wiadomo, że w ostatnich 20 latach największy spadek powołań do zakonów żeńskich notuje się w Austrii (ponad 50%), najmniej w Portugalii (ok. 16%).

W Polsce dość wysoka liczba powołań do seminariów diecezjalnych utrzymuje się mniej więcej na tym samym poziomie w ostatnich 20 latach. Niemal podobnie jest z powołaniami do zakonów męskich. Pewien spadek (ok. 5 %) zauważa się w ilości powołań do zakonów żeńskich. Rozwijają się jednak tzw. instytuty świeckie. Odradzają się też formy indywidualnego życia konsekrowanego: dziewictwo i wdowieństwo konsekrowane.

Do naszych informacji dołączamy modlitwę, którą wypowiedzieli uczestnicy Kongresu poświęconego powołaniom do kapłaństwa i życia konsekrowanego w Europie:

Boże Ojcze, ... który od wieku powołujesz do życia i dajesz pełnię życia, skieruj Twój wzrok na Europę. Powołaj ją raz jeszcze, tak jak to kiedyś uczyniłeś, ale przede wszystkim uczyń ją świadomą Twojego wołania, jej korzeni chrześcijańskich i wypływającej z nich odpowiedzialności. Uczyń ją świadomą swego powołania do promocji kultury życia, w poszanowaniu egzystencji całego człowieka we wszystkich jego formach i każdym momencie, w jedności między narodami, w przyjęciu cudzoziemca, w promocji form cywilizowanych i demokratycznych życia społecznego, aby stawała się Europą coraz bardziej zjednoczoną w pokoju i braterstwie

Słowo Wieczne, które od wieczności przyjmujesz miłość Ojca i odpowiadasz na Jego wołanie, otwórz serca i umysły młodych tej ziemi, aby się nauczyli pozwolić kochać Temu, który ich pomyślał na podobieństwo swojego Syna i aby, pozwalając się kochać, mieli odwagę realizować to podobieństwo, które jest Twoim. Uczyń ich mocnymi i hojnymi, zdolnymi do podjęcia ryzyka dla Twojego słowa, wolnymi, by unosić się wysoko, zafascynowani pięknem Twojej drogi. Pobudź wśród nich głosicieli twojej Ewangelii: prezbiterów, konsekrowanych i konsekrowane, duchownych i świeckich, misjonarzy i misjonarki, zakonników i zakonnice, którzy swoim życiem potrafią powoływać i proponować drogę Chrystusa Zbawiciela.

Duchu Święty... pomóż odkryć naszym młodym pełny sens drogi jako powołania do bycia w pełni samym sobą... W Europie, której zagraża ryzyko starości, uczyń dar nowych powołań, które potrafią dać świadectwo «młodości» Boga i Kościoła, powszechnego i lokalnego, Wschodu i Zachodu oraz promować projekty nowej świętości dla narodzin nowej Europy.

Święta Dziewico (Maryjo)... zródź w młodych Europy tę samą Twoją wielką odwagę, która kiedyś uczyniła Cię wolną uwierzyć w projekt przerastający Cię, wolną w nadziei, że Bóg go zrealizuje... Tobie, która poczęłaś i opiekowałaś się z matczyną miłością rodzącym się Kościołem, polecamy wszystkie powołania tego Kościoła, aby głosiły, tak jak kiedyś wszystkim ludom, że Jezus Chrystus, jest Panem, w Duchu Świętym, i w chwale Boga Ojca. Amen.

ks. Henryk Żukowski