lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
LISTOPAD 2004
nr 2/2004

Ojcowie franciszkanie z Jazna

Kościół i plebania w JaźnieKs. Czesław Matusiewicz z parafii Prozoroki w dekanacie Głębokie w liście z 24-25.09.1941 r. do Arcybiskupa Romualda Jałbrzykowskiego napisał: "Po wybuchu wojny nowe areszty, każdy zajęty szukaniem nowych kryjówek: ks. z Jazna O. Przemysław Jagielnicki z całym otoczeniem aresztowany..." Tego dnia, a było to 29.06.1941 r., rozpoczęła się krzyżowa syberyjska droga administratora parafii Jazno, franciszkanina o. Przemysława i brata Hipolita Szostaka.

Zygmunt Jan Tadeusz Jagielnicki miał zakonne imię Przemysław. Urodził się 8.11.1913 r. w Monasterzyskach w powiecie żydaczowskim w Archidiecezji Lwowskiej. Po skończeniu szkoły powszechnej uczył się w Prywatnym Gimnazjum w Kałuszu, a następnie w III Państwowym Giomnazjum im. Stefana Batorego we Lwowie. W 1933 r. wstąpił do franciszkanów konwentualnych i dnia 6.10.1935 r. złożył profesję zakonną, a 16.08.1939 r. przyjął święcenia kapłańskie. Na prośbę Arcybiskupa Jałbrzykowskiego o. Albert Wojtczak, komisarz klasztorów franciszkańskich na terenach zajętych przez sowietów, w październiku 1939 r. skierował o. Przemysława do Jazna na administratora parafii. Poprzedni bowiem proboszcz, ks. Józef Król, został powołany na kapelana wojskowego. Jazno było parafią przygraniczną w dekanacie głębockim, między Dzisną, przejętą w 1939 r. przez franciszkanów konwentualnych i Prozorokami. Liczyło około 1500 wiernych, rozrzuconych wśród przeważających tam prawosławnych. O. Jagielnicki otrzymał w marcu 1940 r. do pomocy brata Hipolita Szostaka, który pełnił funkcję zakrystianina, a także i organisty. Pracowali do wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej. Praca w warunkach okupacji sowieckiej była bardzo trudna. Niestety, nic nie wiemy, jak układała się w parafii Jazno. Według relacji brata Hipolita w parafii "w czasie działań wojennych było około 2000 wiernych. Była tam kaplica ofiarowana przez jakąś hrabinę. Do kaplicy przyjeżdżała ludność okoliczna, dobra i przywiązana do wiary". Z pewnością chodzi o kaplicę w Zauciu, która obecnie znowu jest czynna. Natomiast kościół w Jaźnie został zniszczony po wojnie. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej obaj franciszkanie aresztowani zostali 29.06.1941 r. Wywieziono ich do łagru koło Tobolska. Zdaje się, że był tam razem ks. Paweł Sargiewicz z Tryczówki. Po tzw. amnestii w 1941 r. zostali zwolnieni i na Boże Narodzenie tegoż roku o. Przemysław z ks. Sargiewiczem odprawiali na półlegalnie pasterkę dla kilkuset zwolnionych z łagrów Polaków.

Na początku 1942 r. o. Przemysław dotarł do Uzbekistanu, gdzie formowała się Armia Polska. Początkowo pozostawał do dyspozycji Szefa Duszpasterstwa Wojskowego, a następnie otrzymał nominację na kapelana ludności cywilnej północnego Kazachstanu i omskiego obwodu. Na spotkaniu biskupa polowego Józefa Gawliny z kapelanami polskimi w Jangi-Julu w 1942 r. o. Jagielnicki zgłaszał wolę pozostania w Związku Radzieckim, razem z około 20 kapłanami, do pracy wśród Polaków wywiezionych w głąb Rosji i niemogących z niej wyjechać. Nie było to jednak możliwe i wyjechał z wojskiem do Teheranu w Iranie. Potem był w Iraku i Libanie. W ramach opieki nad polskimi uchodźcami wyjechał w 1943 r. razem z nimi do Meksyku. Później jakiś czas pracował w Afryce Północnej, a następnie osiadł w Anglii, gdzie przez kilka lat był magistrem nowicjatu franciszkańskich kleryków. W latach 1967-1969 był proboszczem polskiej parafii w Wolverhampton. Potem pracował w Polskiej Misji Katolickiej w Londynie. Miał w tym okresie różne osobiste problemy. Wiadomo, że przebywał też w Domu Spokojnej Starości. Dalsze losy jego nie są znane.

Brat Hipolit Władysław Szostak urodził się w 1906 r. w Ligocie w województwie poznańskim. Kiedy i gdzie wstąpił do franciszkanów konwentualnych, nie wiemy. Wiadomo, że w marcu 1940 r. przybył do Jazna do pomocy w pracy O. Jagielnickiemu. Był tu zakrystianem i organistą. Razem z o. Przemysławem w dniu 29.06.1941 r. został aresztowany przez NKWD i wywieziony do Tobolska. Po tzw. amnestii przez Nowosybirsk i Taszkient w 1942 r. wyjechał do Iranu. Nieznane są jego dalsze losy wojenne. Wiadomo, że po wojnie był we Włoszech i w latach 1951-1953 studiował w Asyżu filozofię, a następnie na uniwersytecie franciszkańskim (Seraficum) teologię i w 1957 r. przyjął święcenia kapłańskie. Zmarł w Asyżu 6.01.1989 r.

ks. Tadeusz Krahel