lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
STYCZEŃ 2006
nr 1/2006

Dziewice konsekrowane w Kościele

Maryja w Nazarecie podjęła postanowienie życia w dziewictwie jako owoc miłości do Boga(Papież Jan Paweł II podczas audiencji generalnej 24.VII.1996 r.). Uczyniła to z inspiracji Ducha Świętego. "Chrystus wybrał sobie szczególny dar dziewictwa (...) i w sobie samym przedstawił to, co wybrał w Matce" (św. Ambroży). Nie dał jednak nakazu dziewictwa. Nie jest ono bowiem koniecznym warunkiem osiągnięcia zbawienia. Są jednak tacy, którzy ze względu na Królestwo Boże pozostają bezżenni (Mt 19, 12). Paweł Apostoł zalecał odczytywanie głosu powołania życiowego i polecał, aby kobieta niezamężna i dziewica troszczyła się o sprawy Pana (1 Kor 7, 25-40). Tradycja przekazuje, że św. Jan Apostoł żył w dziewictwie. Jego opiece Jezus powierzył Maryję Dziewicę i dał mu objawienie chwały dziewic podane w księdze Apokalipsy: "... ujrzałem. A oto Baranek stojący w górze, a z nim ... tysiące... I śpiewają jakby pieśń nową..., bo są dziewicami; ci, którzy Barankowi towarzyszą dokądkolwiek idzie" (Ap 14, 1-4). Dz 21, 9 podają, że w pierwotnym Kościele były dziewice prorokinie, córki diakona Filipa.

"Począwszy od czasów apostolskich dziewice chrześcijańskie, powołane przez Pana, by poświęcić się Mu w sposób niepodzielny w większej wolności serca, ciała i ducha podejmowały za aprobatą Kościoła decyzje życia w stanie dziewictwa "dla Królestwa niebieskiego" (Katechizm Kościoła Katolickiego p. 922).

Przyjmowały one konsekrację dziewictwa udzielaną przez biskupa diecezji, zobowiązującą do zachowania dziewictwa przez całe życie. Podejmowały głębsze życie duchowe i służyły wspólnocie wiernych modlitwą i pracą. Mieszkały razem lub osobno. Duchowe kierownictwo nad nimi sprawował sam biskup. Najwięcej wiedzy o życiu w dziewictwie przekazali biskupi: Ambroży, Jan Chryzostom, Atanazy, Cyprian z Kartaginy, Augustyn. Najbardziej znanymi świętymi dziewicami są: Agnieszka, Agata, Łucja, Genowefa-patronka Paryża, Florentyna z Hiszpanii, Patrycja z Konstantynopola. Zwiększająca się liczba dziewic konsekrowanych doprowadziła do tworzenia wspólnot mieszkających w klasztorach. Rozwijające się życie zakonne sprawiło, że mniej osób podejmowało życie w dziewictwie, pozostając osobami świeckimi. Po Soborze Trydenckim, który porządkował życie Kościoła w różnych dziedzinach, w 1595 r. został zatwierdzony w Pontyfikale Rzymskim obrzęd dla mniszek i osób żyjących w świecie poza klasztorem. W późniejszych wiekach ciągle była różnie rozumiana kwestia używania tego obrzędu dla osób pozostających w świecie. Sobór Watykański II zalecił ponowne opracowanie obrzędu konsekracji dziewic znajdującego się w Pontyfikale Rzymskim. Wypełniła to Kongregacja Kultu Bożego, ogłaszając 31 maja 1970 r. nowy "Obrzęd konsekracji dziewic". Tłumaczenie polskie, zatwierdzone przez Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (1990 r.), zalecone dekretem Prymasa Polski (8.VI.1999 r.), ukazało się w wydawnictwie św. Jacka w Katowicach w 2001 roku.

Osoby świeckie odnajdujące w sobie powołanie Boże do życia w dziewictwie, po zgłoszeniu się do biskupa diecezji i odpowiednim kilkuletnim przygotowaniu mogą otrzymać konsekrację i pozostawać w dziewictwie do końca życia, "oddawać się pokucie, dziełom miłosierdzia, apostolstwu i gorliwej modlitwie." Prowadzą życie świeckie, ale nie laickie. Pozostają w stałej zależności od biskupa diecezji i pod jego kierunkiem podejmują różne formy zaangażowania w życie wspólnoty wiernych w diecezji. Przez całe życie dają świadectwo wiary, miłości i jedności z Chrystusem. Dziewice mogą pozostawać we własnej rodzinie, mieszkać we własnym mieszkaniu, mogą się zrzeszać między sobą, być we wpólnocie ze sobą mieszkając w jednym domu. Korzystają z różnych ćwiczeń duchowych w celu utwierdzania się i ożywiania swojego oddania Chrystusowi w Kościele.

Oto przybliżone dane sprzed kilku lat o liczbie dziewic. W USA jest ok. 100 dziewic konsekrowanych, w Argentynie ok. 300, we Francji ok. 400, w Niemczech ok. 200, w Czechach ok. 20, w Polsce ok. 30. W Archidiecezji Białostockiej jest 5 dziewic konsekrowanych.

ks. Henryk Żukowski