lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
LISTOPAD 2005
nr 11/2005

Ks. Michał Szymankiewicz

Poniewierki wojennej i wywózki w głąb Rosji doznał młody wikariusz parafii Opsa na Brasławszczyźnie, ks. Michał Szymczukiewicz. Urodził się on 14 IX 1911 r. we wsi Biele w parafii Sochocin w powiecie płońskim na Mazowszu. Jego rodzice Jan i Joanna z Chojnackich prowadzili gospodarstwo rolne. Michał ukończył najpierw czteroklasową szkołę w rodzinnej miejscowości, następnie dwie klasy w szkole w Sochocinie, a od 1926 r. uczył się w Gimnazjum w Płońsku, skąd po roku przeniósł się do Gimnazjum Męskiego im.św. Stanisława Kostki przy Seminarium Diecezjalnym w Płocku. Po zdaniu matury w 1932 r. rozpoczął naukę w Seminarium w Płocku, ale po dwóch latach nauki przeniósł się do Seminarium Archidiecezjalnego w Wilnie. Jednocześnie studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego. Święcenia kapłańskie przyjął w dniu 11 VI 1938 r. w bazylice metropolitalnej wileńskiej z rąk Arcybiskupa Wileńskiego Romualda Jałbrzykowskiego.

Pierwszą placówką pracy była parafia Opsa w dekanacie brasławskim. Liczyła ona ponad 4?000 wiernych. Po wybuchu II wojny światowej ks. Szymankiewicz znalazł się na Litwie. Trudno powiedzieć, jaka była tego przyczyna. Być może była to ucieczka przed wojskami sowieckimi. Zdaje się, że i proboszcz, ks. Piotr Błażejewicz, wówczas zmienił parafię. Ks. Michał wiosną 1940 r. pracował w parafii Kelme koło Szaulai w archidiecezji kowieńskiej. Aresztowany został przez NKWD w czasie wielkiej wywózki ludności z Litwy ok. 20 VI 1941 r. Wraz z ludnością litewską i grupą Polaków wywieziono go przez Wilno, Mińsk i Witebsk do Kotłasu w Republice Autonomicznej Komi w północno-wschodniej części Rosji europejskiej. Tam potajemnie duszpasterzował wśród zesłańców, spowiadając, a nawet udzielając sakramentu chrztu. Po tzw. amnestii został zwolniony we wrześniu 1941 r. Razem z grupą Polaków dotarł na początku 1942 r. do Armii gen. W. Andersa, tworzonej w Republice Uzbeckiej na południu ZSRR. Został tam kapelanem w 7 Dywizji Piechoty. Razem z Armią Polską wyjechał do Iranu i przeszedł cały szlak bojowy II Korpusu będąc kapelanem 25 pułku piechoty, potem 5 baonu saperów 5 Dywizji Piechoty, a na koniec 5 pułku artylerii przeciwlotniczej. Odznaczony został Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami.

Po zakończeniu wojny wyjechał z Włoch do Anglii i był kapelanem obozów żołnierskich i rodzin wojskowych w hostelach w Harbury Camp. i Chapleton koło Shefield. W Shefield założył parafię polską i proboszczował w niej przez 28 lat. Tam też zmarł nagle 13 VI 1979 r. Pochowany został na cmentarzu w City Road w Shefield.

ks. Tadeusz Krahel