lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
PAŹDZIERNIK 2005
nr 10/2005

Jubileusz 50-lecia konsekracji kościoła w Dojlidach

Kościół w DojlidachObchody jubileuszu 50-lecia kościoła Niepokalanego Serca Maryi w Białymstoku-Dojlidach odbyły się w niedzielę 4 IX 2005 r. Głównej Mszy Świętej jubileuszowej przewodniczył Arcybiskup Wojciech Ziemba, Metropolita Białostocki, który wygłosił również homilię. Kazania na porannych Mszach Świętych głosił ks. dr?Wojciech Łazewski, rektor Seminarium Duchownego. Uroczystości jubileuszowe zostały poprzedzone całonocnym czuwaniem przed Najświętszym Sakramentem w duchu wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi za zniewagi grzechowe.

Gdy w czerwcu 1941 roku na Białystok spadły pierwsze niemieckie bomby, sowieccy okupanci rozpoczęli paniczną ucieczkę, przy okazji niszcząc i zabijając. Spalili także drewniany dojlidzki kościół Chrystusa Króla, a księdza proboszcza Adolfa Ołdziejewskiego zamordowali. Wiernym parafii dojlidzkiej pozostał jeden mały drewniany pounicki kościółek.

Po wojnie rozpoczęły się starania o pozwolenie na budowę nowego kościoła. Ks. Antoni Lewosz, proboszcz dojlidzki, uzyskał stosowne pozwolenia. Projekt architektoniczny przygotował jeden z najlepszych ówczesnych białostockich architektów, inż.?Stanisław Bukowski. Modernistyczną świątynie wybudowano w latach 1949-1955. Konsekrował ją pod wezwaniem Niepokalanego Serca Maryi biskup Władysław Suszyński dnia 28 sierpnia 1955 roku. Nowy kościół został wybudowany tuż obok starego drewnianego pounickiego kościółka, który został rozebrany.

Uroczystości 50-lecia kościołaPrzypadające w tym roku 50-lecie konsekracji kościoła, obchodzone 4 IX, zostało upamiętnione powstaniem nowych drzwi świątyni. Poświęcił je uroczyście Ksiądz Arcybiskup Metropolita Wojciech Ziemba.

Naturalnym wydawał się pomysł, by drzwi te zawierały sceny maryjne. Tytuł kościoła - Niepokalanego Serca Maryi - do tego zobowiązuje. Tradycyjna pobożność maryjna mówi o siedmiu boleściach Maryi, stosownie do przepowiedni Symeona i przedstawień choćby średniowiecznych, ukazujących Serce Maryi przebite siedmioma mieczami. Nabożeństwo to związane jest jednak raczej z Matką Bożą Bolesną i jako takie odbywa się np. w Świętej Wodzie. Wspomina się również o siedmiu radościach Serca Maryi, ale te nie są szczególnie znane, zresztą wiele tych radości zawartych jest w wydarzeniach, które wcześniej zostały nazwane boleściami, np. znalezienie Pana Jezusa w świątyni.

Pomysł o umieszczeniu na jednym skrzydle drzwi boleści, a na drugiej radości Najświętszej Maryi Panny nie nadawał się do realizacji, również z powodu trudnych dla kompozycji rozmiarów kwater, które byłyby szerokie i niskie oraz bardzo małe.

Nowe drzwi świątyniRównież przedstawienie według klucza różańcowego nie w pełni było możliwe do zrealizowania. Ostatecznie zdecydowano się na osiem płaskorzeźb, z których siedem to sceny ewangeliczne, a ostatnia to scena historyczna o wymiarze symbolicznym - Ojciec Święty Jan Paweł II w rok po zamachu nawiedza Fatimę - przedstawiony w duchowym zasłuchaniu przed figurą Niepokalanego Serca Maryi. Ta scena ma przypomnieć o obecności Matki Bożej tu i teraz w życiu Kościoła, o Jej zatroskaniu o świat, o Jej wezwaniu do nawrócenia i zadośćuczynienia, a nade wszystko o Jej zapewnieniu: "Moje Niepokalane Serce zwycięży!"

Celem tych przedstawień jest zwrócenie uwagi na Jej przeżywanie dzieła zbawienia, oraz zachęta do pójścia za przesłaniami Jej serca.

Krzysztof Jakubowski sporządził kilka różnych projektów. Ks. Profesor J. Nieciecki wybrał do realizacji ten, który najlepiej nawiązuje do stylistyki modernistycznej świątyni. Artysta opisuje swoje dzieło w następujący sposób: "Płaszczyzna drzwi zakomponowana w stylu Art Deco, wypełniona ośmioma płaskorzeźbami odlanymi w brązie. Kompozycja i podział płaszczyzny oraz detale nawiązują do elementów architektury kościoła. Płaskorzeźby miękkim modelunkiem kontrastują z geometrycznym podziałem płaszczyzn. Wszechobecny element maryjny dopełniony i równoważony jest pionem krzyża, otwierającym i zamykającym świątynię. Do konstrukcji drzwi użyto stali nierdzewnej z natryskiem brązowym".

W jednym ze skrzydeł, po wewnętrznej stronie drzwi, w drugiej kwaterze od góry, umieszczono uroczystą inskrypcję: Na chwałę Boga Wszechmogącego dla uczczenia 50-tej rocznicy konsekracji tego kościoła pod wezwaniem Niepokalanego Serca Maryi przez biskupa Władysława Suszyńskiego w dniu 28 VIII 1955 roku, drzwi tejże świątyni ukazujące rolę Maryi w dziele zbawienia oraz zatroskanie jej serca o losy Kościoła i świata, zostały ufundowane w roku śmierci wielkiego Papieża Jana Pawła II przez parafian podejmujących troskę przodków o piękno domu Bożego, staraniem księdza proboszcza Stanisława Zdziecha. Projekt sporządził i płaskorzeźby wykonał artysta rzeźbiarz Krzysztof Jakubowski. Arcybiskup Wojciech Ziemba, Metropolita Białostocki, wobec licznie zgromadzonego duchowieństwa i wiernych drzwi te poświęcił podczas uroczystości jubileuszowej w dniu 4 września 2005 roku.