lipiec 2010

sierpień 2010

maj 2010

czerwiec 2010

marzec 2010

kwiecień 2010

styczeń 2010

luty 2010
   

styczeń 2009

luty 2009

marzec 2009

kwiecień 2009

maj 2009

czerwiec 2009

lipiec 2009

sierpień 2009

wrzesień 2009

październik 2009

listopad 2009

grudzień 2009
   

styczeń 2008

luty 2008

marzec 2008

kwiecień 2008

maj 2008

czerwiec 2008

lipiec 2008

sierpień 2008

wrzesień 2008

październik 2008

listopad 2008

grudzień 2008
   

styczeń 2007

luty 2007

marzec 2007

kwiecień 2007

maj 2007

czerwiec 2007

lipiec 2007

sierpień 2007

wrzesień 2007

październik 2007

listopad 2007

grudzień 2007
 

styczeń 2006

luty 2006

marzec 2006

kwiecień 2006

maj 2006

czerwiec 2006

lipiec 2006

sierpień 2006

wrzesień 2006

październik 2006

listopad 2006

grudzień 2006
 

styczeń 2005

luty 2005

marzec 2005

kwiecień 2005

maj 2005

czerwiec 2005

lipiec 2005

sierpień 2005

wrzesień 2005

październik 2005

grudzień 2005
 
LIPIEC 2005
nr 7/2005

Parafia w Gródku

Kościół w GródkuGródek. Kościół parafialny. Sierpniowa niedziela ubiegłego roku. Już Msza Święta zakończona, prawie wszyscy wierni wyszli ze świątyni. Dwoje ludzi jednak zostało, przyglądając się ciekawie architekturze i wyposażeniu wnętrza. Podszedłem do tych nieznanych gości. Po chwili rozmowy dowiedziałem się, że ci młodzi są małżeństwem i przyjechali do Gródka z Białegostoku. W dalszej konwersacji pani wyznała: proszę księdza, nie wiedzieliśmy, że w Gródku jest taki piękny kościół. Pan z rozbrajającą szczerością dodał: w ogóle nie wiedzieliśmy, że w Gródku jest kościół katolicki, myśleliśmy, że jest tylko świątynia innego wyznania. Nie mnie oceniać, czy kościół gródecki jest piękny, ale brak wiedzy o istnieniu kościoła i parafii w Gródku nie napawa optymizmem. Czy są jeszcze wierni z Białegostoku i naszej Archidiecezji, którzy nie wiedzą o stojącym kościele w Gródku, o działającej tu parafii? Niech ten krótki artykuł uzupełni wiedzę i przybliży historię i współczesność kościoła i parafii w Gródku. Na początku chciałbym zaznaczyć, że nie będę zajmować się odległą historią terenów i miejscowości obejmujących obecną parafię Gródek. Choć jest ona bardzo ciekawa i godna uwagi, szczególnie z okresu zaborów: rusyfikacji i ucisku Polaków, ich niezłomności i oporu posuniętego do walki zbrojnej w Powstaniu Styczniowym, o czym przypominają groby poległych na Górze św. Anny k. Królowego Mostu i w tzw. Piereciosach (zobacz CzM nr 1, 2001 r.), zakres tego artykułu nie pozwala na szersze opracowanie.

Po zakończeniu I wojny światowej, jak w całej Polsce, na tych terenach zaczęto odbudowywać życie religijne. Myślano o utworzeniu parafii, ale nie w Gródku, tylko w Królowym Moście, w oparciu o odzyskaną kaplicę p. w. św. Anny. Inicjatorem i głównym protektorem był ówczesny właściciel dóbr ziemskich Młodecki. Jednak mała liczba wiernych, brak większych skupisk katolików spowodowały, że plany te okazały się nierealne, choć takie rozwiązanie ks. abp Romuald Jałbrzykowski rozważał jeszcze w czasie wizytacji parafii Zabłudów w 1931 r. W samym zaś Gródku, który przynależał do parafii Michałowo, sporadycznie były odprawiane Msze Święte i okolicznościowe nabożeństwa w szkole.

Budowę kościoła zainicjował w 1933 r. ówczesny proboszcz Michałowa ks. Tadeusz Szadbey, kapłan odznaczający się gorliwością nie tylko w duszpasterstwie, ale także w pracy społecznej. Na początku powołano Komitet Budowy Kościoła, zakupiono plac i zaczęto gromadzić materiały. Wiosną 1934 r. rozpoczęto roboty ziemne. Budowa posuwała się szybko, dzięki ofiarności wiernych, w tym szczególnie pracowników miejscowego nadleśnictwa. Pod koniec 1935 r. stan surowy świątyni był zakończony. Kościół p. w. Najświętszego Serca Pana Jezusa zbudowano na rzucie prostokąta, jednowieżowy, z dwuspadowym dachem.

OłtarzW sierpniu 1936 r. do Gródka został mianowany pierwszy duszpasterz, ks. Bronisław Siepak. Głównymi zadaniami nowo mianowanego rektora były: dokończenie budowy i wyposażenie świątyni, organizowanie przyszłej parafii i nauka religii w szkole. Ksiądz Siepak z gorliwością przystąpił do tych zadań, bo już 10 października 1936 r. ks. abp R. Jałbrzykowski, Metropolita Wileński dokonał uroczystego poświęcenia kościoła. Rozwój nowego ośrodka religijnego w Gródku został zahamowany z chwilą wybuchu II wojny światowej. Polacy - katolicy, będący w mniejszości, doświadczyli gehenny w postaci najść i pobić, porwań i skrytobójczych mordów. Najścia i szykany nie ominęły również gródeckiego księdza. Ksiądz Siepak w obawie o swe życie, za zgodą władz kościelnych w maju 1940 r. opuścił Gródek. Prawdopodobnie chciał przedostać się w swe rodzinne strony, na Podhale. Przy przekraczaniu granicy aresztowany przez sowietów, więziony, przeszedł Syberię, szlak wojenny Armii gen. Andersa, po demobilizacji duszpasterzował w USA (szerzej w WSM nr 2, 2005 r.).

Od maja 1940 r. kościół w Gródku był więc nieczynny. W sierpniu 1941 r. rektorem kościoła w Gródku został mianowany ks. Marian Jacewicz. Miał on bardzo trudny czas posługi kapłańskiej: dalsze lata wojny i okres powojennej, wzmożonej walki z Kościołem. W Gródku zaznaczył się jako kapłan głębokiej wiary, czuły na biedę ludzką, ale także słynny ze swych niekonwencjonalnych metod duszpasterskich.Za jego to urzędowania 9.X.1945 r. ks. abp R. Jałbrzykowski erygował parafię Gródek. W skład nowej parafii weszły następujące miejscowości: Gródek, Bielewicze, Dzierniakowo, Grzybowce, Józefowo, Królowe Stojło, Mieleszki, Pieszczaniki, Piłatowszczyzna, Radunin, Skroblaki, Słuczanka, Sofipol, Straszewo, wieś Waliły, Stacja Waliły, majątek Waliły (później PGR Waliły), Wierobie, Załuki, Zarzeczany. W późniejszych latach dołączono jeszcze wsie: Downiewo, Kołodno (teraz należy do par. Supraśl), Królowy Most, Przechody i Bobrowniki. Wraz z Królowym Mostem parafii przybyła zabytkowa kaplica pw. św. Anny w tejże miejscowości. 28.XI.1956 r. ks. prob. Marian Jacewicz został aresztowany pod zarzutem nietolerancji religijnej. Po procesie uniewinniony, zwolniony z więzienia w Wielki Piątek - 27.III.1959 r., powrócił do Gródka, lecz wkrótce dobrowolnie zrezygnował z funkcji. Jego następcą został ks. Jan Chmielewski, który pracował w Gródku od października 1959 r. do czerwca 1974 r. Proboszcz ten zapisał się w pamięci parafian jako gorliwy duszpasterz i troskliwy gospodarz. Za jego administracji przebudowano ołtarz główny, dobudowano dwa boczne ołtarze, wymalowano wnętrze kościoła, ogrodzono cmentarz grzebalny, zakupiono sąsiednią posesję z domem, przystosowując go na potrzeby katechizacji. Następnymi proboszczami byli: ks. Tadeusz Baluk: czerwiec 1974 r. - grudzień 1984 r.; ks. Jan Trochim: grudzień 1984 r. - czerwiec 1992 r.; ks. Ryszard Paszkiewicz: czerwiec 1992 r.- czerwiec 1996 r. Obecnie, od czerwca 1996 r. proboszczem w Gródku jest, piszący ten tekst, ks. Andrzej Sadowski. W tym okresie, w latach 1997 - 2003 przeprowadzono generalny remont świątyni parafialnej. Brak miejsca, aby wymienić wszystkie prace. Pod względem artystycznym na uwagę zasługują: malowidła ścienne wykonane przez Panią mgr sztuki Agnieszkę Andrzejczak; wystrój rzeźbiarski Pana mgra sztuki Krzysztofa Gąsowskiego; elementy stolarskie wykonane przez zakład Pana Szymona Apanowicza; żyrandole, dzieło Pana inż.?artysty plastyka Andrzeja Muszyńskiego.

Obecnie parafia Gródek liczy 1300 wiernych. Ma swoją specyfikę - katolicy żyją w mniejszości, stanowią ok. 25% mieszkańców. Fakt ten jest wezwaniem do codziennego ekumenizmu, i wierni ten egzamin zdają. Katolicy i bracia prawosławni żyją we wzajemnym szacunku i zrozumieniu.

Ks. Andrzej Sadowski